ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΠΤΙΚΑ ΝΕΥΡΑ

ΟΙ ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΝΕΑΡΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΈΧΟΥΝ ΚΑΛΗ ΠΡΟΓΝΩΣΗ.

Η ελαστικότητα που υπάρχει σε ιστούς και οστά κάνει την πρόγνωση αυτή ευνοϊκή. Στις περιπτώσεις παιδικών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων έχουμε το πρόβλημα της ροπής της βίας του τραύματος. Εδώ υπάρχει μια διμορφία. Έχουμε, δηλαδή, μια περιστροφική και μια κάθετη ροπή. Έτσι, άσχετα από πού θα εξελιχθεί η βία επί του κρανίου και αργότερα στον εγκέφαλο, είναι ουσιαστικό και ποιοί εγκεφαλικοί σχηματισμοί θα βρεθούν πιο ευάλωτοι για την περίπτωση αυτή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, κατά κανόνα, το «λαχείο» πέφτει στα οφθαλμικά νεύρα και κυρίως στο κοινό κινητικό. Ο λόγος είναι ότι αυτά γεωγραφικά είναι τα πλέον ακάλυπτα και έτσι δέχονται τη μεγαλύτερη ορμή από τις ροπές των χτυπημάτων. Είναι και τα πλέον δύσκολα στην αποκατάσταση μετά το τραύμα.

ΤΑ ΈΜΒΡΥΑ ΠΟΥ ΆΚΟΥΓΑΝ ΣΑΠΟΥΝΟΠΕΡΕΣ

ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΌΛΑ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΙ ΌΛΑ ΤΑ ΑΠΙΘΑΝΑ, ΈΓΙΝΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΈΡΕΥΝΑ ΑΝ ΑΚΟΥΝ ΤΑ ΈΜΒΡΥΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΣΑΠΟΥΝΟΠΕΡΕΣ.

Σε ισπανόφωνες εγκυμονούσες κυρίες καταγράφονταν οι αντιδράσεις των εμβρύων την ώρα που η μητέρα παρακολουθούσε την ανάλογη σαπουνόπερα. Στη διαδρομή της εγκυμοσύνης και μετά τον τοκετό, νέες επιστημονικά τεκμηριωμένες εξετάσεις έδειχναν ότι τα έμβρυα θυμόντουσαν μουσικά τμήματα ή φωνές από τις ισπανικές σαπουνόπερες. Μετά τα αποτελέσματα των εξετάσεων, μοιραία πλέον ανοίγει το κεφάλαιο παρακολούθησης της μνήμης, ήδη από την εμβρυική ηλικία. Εάν διαπιστωθούν βλάβες ή αποκλίσεις, υπάρχουν τρόποι να γίνουν και οι ανάλογες διορθώσεις.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ ΜΕ ΑΥΡΑ

ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΕ ΑΥΡΑ, ΤΟΤΕ ΈΧΟΥΜΕ ΣΑΦΩΣ ΜΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ.

Η προδιάθεση αυτή βασίζεται σε μια «θαλαμική» δυσλειτουργία. Ο θάλαμος είναι μια περιοχή στο κάθε ημισφαίριο του εγκεφάλου, ο οποίος λειτουργεί σαν «επεξεργαστής» διαφόρων νοσηρών ερεθισμάτων, τα οποία προκαλούν στον εγκέφαλο δυσάρεστες καταστάσεις, όπως είναι οι ημικρανίες με αύρα. Όταν λοιπόν το παιδάκι έχει  μια τέτοια προδιάθεση και είναι πολύ εύκολο αυτό να διαπιστωθεί από το ιστορικό, διότι ένας από τους δυο γονείς ή παππούδες θα είχε το χαρακτηριστικό αυτό σύμπτωμα των ημικρανιών με αύρα, τότε πρέπει να υποθέσουμε μια θαλαμική διαταραχή. Δηλαδή, μια ενδοεγκεφαλική διαταραχή που μπορεί να έχει πολλές επιπλοκές για το μικρό παιδί στην κατοπινή του ζωή, πέραν αυτών των κλασσικών της ημικρανίας. Ο λόγος λοιπόν που πρέπει αυτό να αντιμετωπιστεί γρήγορα και διεξοδικά, εξαντλώντας όλες τις διαγνωστικές μεθόδους (ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, μαγνητική τομογραφία), είναι να έχουμε τη διάγνωση για να γίνει αμέσως η προφύλαξη μέσω της σωστής θεραπευτικής αγωγής.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΜΥΟΚΛOΝΙΕΣ

ΟΙ ΜΥΟΚΛOΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ.

Είναι χαρακτηριστικές συσπάσεις των άκρων που μοιάζουν με τινάγματα και μπορεί να είναι μονήρη ή γενικευμένα. Οι μυοκλoνικές κρίσεις στην παιδική ηλικία είναι ένα σοβαρό ιατρικό πρόβλημα, διότι ,κατά κανόνα, είναι αποτέλεσμα κληρονομικής επιβάρυνσης και έχει δύσκολη διαγνωστική και θεραπευτική πρόληψη και γενικά η πρόγνωση είναι δυσμενής. Ακριβώς επειδή οι μυοκλoνίες της παιδικής ηλικίας δείχνουν αυξομειώσεις και παρερμηνεύονται εύκολα, μόνο σε ένα πολύ μικρό ποσοστό μπορεί να γίνει έγκαιρη διάγνωση (ηλεκτροεγκεφαλογράφημα) και άμεση θεραπευτική αγωγή. Γενικά, σε περιπτώσεις υπόνοιας, έστω και της παραμικρής εμφάνισης μυοκλoνικών καταστάσεων, η έρευνα πρέπει να είναι άμεση και η θεραπεία χωρίς καθυστέρηση.

ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΣΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΠΟΥ ΈΧΟΥΝ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN, ΠΕΡΙΠΟΥ ΈΝΑ ΣΤΑ ΠΕΝΤΕ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ Ή ΚΡΥΦΟ-ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΟΥΕΣΤ Ή ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΛΕΝΟΞ ΓΚΑΣΤΟ.

Και στις δυο περιπτώσεις οι κρίσεις είναι σοβαρές και λόγω του πρωτογενούς συνδρόμου Down, τυχόν να διαφεύγουν της προσοχής του κλινικού γιατρού. Έτσι λοιπόν, λόγω της αυξημένης συχνότητας επιληψίας στις περιπτώσεις αυτές ,όπου υπάρχει σύνδρομο Down, είναι απόλυτη ανάγκη σε τακτικά χρονικά διαστήματα να γίνεται έλεγχος τυχόν επιλεπτογενούς συμπεριφοράς με ηλεκτροεγκεφαλογραφικές εξετάσεις, έτσι ώστε να προλαβαίνονται τυχόν δυσάρεστες καταστάσεις.

ΠΟΙΑ ΣΧΕΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΤΑΞΥ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΗΠΑΤΙΤΙΔΑΣ Β;

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΈΧΕΙ ΤΕΘΕΙ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ Η ΕΡΩΤΗΣΗ, ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ Η ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ Β ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.

Μια σαφής απάντηση δεν έχει δοθεί, παρά μόνο σε ένα άρθρο υποστηρίζεται η άποψη ότι ειδικές πρωτεΐνες που περιέχονται σε μη απόλυτα καθαρά εμβόλια μπορούν να πυροδοτήσουν μια πιθανή «έκρηξη», η οποία θα δημιουργούσε προϋποθέσεις για την ανάπτυξη σκλήρυνσης κατά πλάκας, ασφαλώς σε προδιατεθειμένα άτομα. Στη διαδικασία αυτή «βοηθάει» και η μοριακή μιμητική που είναι δυνατόν να πυρπολήσει και αυτή μια παρόμοια έκρηξη. Γενικά, όμως, ακόμα  όλα είναι στο στάδιο των παρατηρήσεων, υποθέσεων και πιθανοτήτων. Οι υφιστάμενες τεχνικές προδιαγραφές που υφίστανται σήμερα αφήνουν την ελπίδα για μια τελεσίδικη απάντηση τα επόμενα χρόνια.

ΤΟ «ΆΔΕΙΟ ΒΛΕΜΜΑ» ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΝΟΣ «ΆΔΕΙΟΥ ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ» ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΌΤΙ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ, ΤΟ ΚΕΝΟ.

Αυτή η κατάσταση είναι χαρακτηριστική σε παιδιά με επιληπτικές αφαιρέσεις, που μπορεί να διαρκούν από μερικά δευτερόλεπτα μέχρι ώρες και μέρες. Τις περισσότερες φορές παρερμηνεύονται σαν ψυχική διαταραχή ή αδιαφορία στο μάθημα ή στο παιχνίδι. Παρόλα αυτά, πρόκειται για μια από τις πλέον δύσκολες μορφές επιληψίας για διάγνωση και θεραπεία. Πάντα στις περιπτώσεις που όλοι οι ενδιαφερόμενοι έχουν να αντιμετωπίσουν ένα παιδί με το σύμπτωμα του «άδειου βλέμματος», οφείλουν άμεσα να ανατρέξουν στον ειδικό νευρολόγο, ο οποίος, με τη σειρά του κυρίως δια του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος, θα βγάλει τη διάγνωση και θα δώσει θεραπεία. Καθυστέρηση της θεραπείας έχει ως συνέπεια βαριές εγκεφαλικές βλάβες.