ΟΙ ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΝΕΑΡΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΈΧΟΥΝ ΚΑΛΗ ΠΡΟΓΝΩΣΗ.
Η ελαστικότητα που υπάρχει σε ιστούς και οστά κάνει την πρόγνωση αυτή ευνοϊκή. Στις περιπτώσεις παιδικών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων έχουμε το πρόβλημα της ροπής της βίας του τραύματος. Εδώ υπάρχει μια διμορφία. Έχουμε, δηλαδή, μια περιστροφική και μια κάθετη ροπή. Έτσι, άσχετα από πού θα εξελιχθεί η βία επί του κρανίου και αργότερα στον εγκέφαλο, είναι ουσιαστικό και ποιοί εγκεφαλικοί σχηματισμοί θα βρεθούν πιο ευάλωτοι για την περίπτωση αυτή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, κατά κανόνα, το «λαχείο» πέφτει στα οφθαλμικά νεύρα και κυρίως στο κοινό κινητικό. Ο λόγος είναι ότι αυτά γεωγραφικά είναι τα πλέον ακάλυπτα και έτσι δέχονται τη μεγαλύτερη ορμή από τις ροπές των χτυπημάτων. Είναι και τα πλέον δύσκολα στην αποκατάσταση μετά το τραύμα.
ΜΙΑ ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΚΑΚΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΥ ΒΑΘΜΟΥ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ «ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ» ΤΗΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΧΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΒΛΑΒΩΝ.
