ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

Η ΨΩΡΙΑΣΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΕΝΤΕΙΝΕΤΑΙ ΌΣΟ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ .

Πρόκειται για ένα «άγριο» συνδυασμό ψωρίασης και αρθρίτιδας που, κατά κανόνα, «πυροβολεί» όλες τις μεγάλες αρθρώσεις με άνισο τρόπο, ένταση και κατανομή. Δυστυχώς είναι η  μορφή της τέτοια που στα ήπια στάδια δεν υπάρχει έγκαιρη κλινική διάγνωση και αποφασιστικότητα για τη ρύθμιση μιας θεραπευτικής αγωγής. Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται η ένταση της συμπτωματολογίας της νόσου και η ανθεκτικότητα της σε θεραπευτικές προσπάθειες. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται, πέραν της έγκαιρης διάγνωσης, και μακροχρόνια θεραπεία της συστηματικής αυτής νόσου, με φωτοχημικά μέσα και συστηματική αγωγή του ανοσοποιητικού.

ΤΟ «ΠΑΓΩΜΕΝΟ» ΒΛΕΜΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΙΤΙΟ ΚΛΑΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΆΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΒΡΕΦΗ Ή ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΚΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΜΕΝΟΥΝ ΣΑΝ ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΑ Ή ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΝΑ ΚΛΑΙΝΕ.

Πρόκειται για μια κατάσταση κάποιου «μικροσόκ», το οποίο τις περισσότερες φορές είναι αποτέλεσμα μιας ειδικής φοβίας που δημιουργήθηκε στο παρελθόν στο παιδί. Οι ειδικές φοβίες, ως γνωστό, είναι εξάρσεις παραλόγου και υπέρμετρου φόβου σε αντικείμενα, πρόσωπα ή και καταστάσεις. Στα παιδιά είναι λίγο δύσκολο να εντοπιστούν λόγω της ανώριμης συνεννόησης ή αδυναμία έκφρασης του παιδιού του προβλήματος του. Παρόλα αυτά, τόσο γονείς όσο και γιατροί με πείρα πολύ περισσότερο δε, οι παιδίατροι, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν το απόθεμα της φαντασίας τους, έτσι ώστε να οδηγήσουν μια θεραπευτική αγωγή αποδομής του φόβου στα παιδιά.

ΕΠΙΠΟΛΑΙΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΩΔΥΝΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΕΞΑΡΘΡΩΣΕΙΣ.Επειδή ακριβώς όπως όλα τα όργανα του σώματος έτσι και οι αρθρώσεις κατά την παιδική ηλικία βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξης αθροιζόμενες μικροαλλοιώσεις από την καθημερινότητα ξεφεύγουν της προσοχής όλων δίνοντας και στον μικρό ασθενή την ιδέα της «αυτονόητης» ύπαρξης τους. Το αποτέλεσμα είναι να εκδηλωθούν επώδυνες καταστάσεις που όσο πιο έντονα άμεσα γίνουν αντιληπτές και μπουν σε θεραπευτική διαδικασία, τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα.
Συγκεκριμένα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα παιδιά το κατά καιρούς παράπονα για πόνο στις αρθρώσεις που παρουσιάζουν μειωμένη κινητικότητα, ίσως και ατροφία, στους γύρω μύες.
Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να ακολουθείται πλήρης νευρολογικός έλεγχος και θεραπεία.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΩΝ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΟΠΩΣ ΡΙΝΙΤΙΔΕΣ, ΩΤΙΤΙΔΕΣ, ΦΛΕΓΜΟΝΗ ΜΑΣΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΠΟΦΥΣΗΣ Κ.Λ.Π.
Στα παιδιά είναι δυνατόν πέρα από τον κίνδυνο μιας μηνιγγίτιδας ή εγκεφαλίτιδας σε αυτές τις περιπτώσεις η δημιουργία ενδοκρανιακού αποστήματος με συμπεριφορά όγκου. Δηλαδή μετατόπιση των γύρω στοιχείων προς την άλλη πλευρά και δημιουργία νευρολογικής συμπτωματολογίας. Επειδή η εξέλιξη αυτή στα παιδιά είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη πρέπει σε εμπύρετα ακαθορίστου αιτιολογίας που έχουμε νευρολογική συμπτωματολογία να εξαντλείται κάθε διαγνωστική μέθοδος προκειμένου να ληφθεί έγκαιρα πρόληψη και θεραπευτική αγωγή.