ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΟΥΣ;

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΤΑΝ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΗΚΟΥΝΕ Π.Χ. ΓΛΥΚΑ.

Σε πειράματα που έγιναν από το κέντρο έρευνας συμπεριφοράς στην Ζυρίχη έγιναν παρατηρήσεις κατά πόσο μικρά παιδιά θέλουν να μοιράζονται τα γλυκά που τους προσφέρονται με συνομηλίκους τους.
Δίχρονα λοιπόν παιδάκια μοιραζόντουσαν δύσκολα τις καραμέλες μέχρι την ηλικία των 2 ετών και αν τυχόν έδιναν προσπαθούσαν να την ξαναπάρουν πίσω.
Εάν πάλι επαναλαμβάνονταν το πείραμα σε παιδιά μέχρι 4 ετών τότε πλέον δίνανε τα μισά χωρίς να τα διεκδικήσουν πίσω.
Άνω των 6 δίνανε πάνω από 65% με ιδιαίτερη χαρά.
Βλέπουμε λοιπόν ότι έχουμε συγκεκριμένο τύπο συμπεριφοράς εγωισμό αλτρουισμό σε παιδιά ανάλογα με την ηλικία, πράγμα που σημαίνει ότι σίγουρα πίσω κρύβεται μια γονιδιακή και εξελικτική ανάπτυξη η οποία περνάει και στην εφηβεία και στην ενηλικίωση. Όπως έδειξαν παρόμοιες έρευνες σε ανήλικους το δείγμα συμπεριφοράς ήταν πανομοιότυπο με αυτά τα παιδιά της τρίτης ομάδας δηλαδή των 6 ετών. Υστέρα από όλα αυτά πρέπει να θεωρήσουμε ότι ο αλτρουισμός και ο εγωισμός έρχονται με την γέννα του ανθρώπου στην ζωή και απλώς διαμορφώνονται προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση ανάλογα με το περιβάλλον που ζει ο καθένας κατά ελάχιστο ποσοστό.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟΣ

Ο ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΠΟΛΥΤΑ ΒΑΣΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.
Συνήθως παρατηρούμε την συμπεριφορά του παιδιού αυθόρμητα κάτω από την συμπεριφορά των γονιών και τους τρόπους που παρουσιάζει το παιδί σε σχέση με την αντίδραση των γονιών.
Έτσι βλέπουμε δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις βρεφικής συμπεριφοράς.
Από την μία μεριά επιθετικά με τραβήγματα, χτυπήματα και δαγκώματα κ.λ.π. και από την άλλη φιλικά με δοτικές αγκαλιές, ήρεμες αντιδράσεις, ενδείξεις τρυφερότητας κ.λ.π.
Φαίνεται λοιπόν ότι υπάρχει μια γονιδιακή καταβολή στα παιδιά σε ότι αφορά και αλτρουισμό και κτητικότητα.
Από την μια μεριά βλέπουμε το παιδί να διεκδικεί με μανία «κεκτημένα» του όπως π.χ. ένα μπισκότο, την άλλη στιγμή όμως να το μοιράζεται με την μητέρα του.
Η μόνη διαφορά ανάμεσα στον αλτρουισμό και τον εγωισμό στο παιδί είναι χρονική.
Ενώ εμφανίζουνε μια έντονη κτητική φάση τα πρώτα χρόνια, είναι τα παιδιά περισσότερο δοτικά μετά τα 4.
Βέβαια έναν ουσιαστικό ρόλο παίζει σε αυτήν την περίπτωση και η διαπαιδαγώγηση των γονέων αλλά το ότι πάντα σε όλες τις κουλτούρες στον κόσμο η συμπεριφορά είναι παρόμοια και μας οδηγεί στην εντύπωση ότι ο λόγος είναι περισσότερο γονιδιακός.