ΚΑΚΟΣΜΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΣΕ ΠΙΘΑΝΕΣ ΚΥΣΤΕΙΣ

ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΈΧΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔYΣΠΛΑΣΙΕΣ “ΚΥΣΤΕΙΣ”, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΗ ΘΟΡΓΟΥΟΤΣΛ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΥΣΙΕΣ, ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΜΙΑ ΔΙΕΓΕΡΣΗ ΠΡΟ-ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΜΕ ΑΥΡΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΚΡΙΣΗ.
Πολλές φορές αποτελεί ένα μυστήριο η κατάσταση και επειδή προέχει το επιληπτικό γεγονός σπάνια εμφανίζεται σε πρώτο πλάνο ενδιαφέροντος η κακοσμία και ακόμα πιο σπάνια συνδέεται με αυτό. Πρόκειται για μια ενιαία νοσηρή οντότητα αμιγώς επιληπτικού χαρακτήρα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δηλαδή να δίνεται έγκαιρα η φαρμακευτική αγωγή και να γίνεται η παρακολούθηση του παιδιού με τρόπο ώστε να αποφευχθούν οι κρίσεις και παράλληλα να βρεθούν λύσεις για την κακοσμία του στόματος.

Η ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΩΡΩΝ ΚΑΙ ΛΙΠΟΒΑΡΩΝ ΒΡΕΦΩΝ

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΕΜΒΡΥΩΝ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΤΑΚΤΙΚΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΔΙΔΥΜΩΝ, ΤΡΙΔΥΜΩΝ Κ.Τ.Λ. .
Το γεγονός αυτό βέβαια, εκπληρώνει τα όνειρα των γονιών για ένα παιδάκι, έχει αυξήσει όμως τον αριθμό των πρόωρων και λιποβαρών βρεφών.
Πρόωρα, δηλαδή κάτω από τριάντα εβδομάδες και λιποβαρές, δηλαδή, λιγότερο ενός κιλού, σημαίνει ταυτόχρονα μια μεγάλη ιατρική προσπάθεια και με τη συμμετοχή των γονέων να κρατηθεί το παιδάκι στη ζωή και κατά δεύτερο λόγο να μπορέσει να αναπτυχθεί και εν μέσω των δυσκολιών που έρχονται.
Μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο δύσκολο είναι, όταν η σύγχρονη ιατρική μπορεί να διατηρήσει στη ζωή ακόμα και βρέφη με 650 γραμμάρια βάρος και πρόωρα μέχρι δεκαπέντε εβδομάδες, για τους γονείς να συνεχίσουν αυτή τη προσπάθεια μέχρι τα παιδιά να μπορέσουν να ζήσουν αυτόνομα.
Γενικά, παρατηρώντας παιδιά της τεχνικής γονιμοποίησης μετά τη μακροχρόνια πείρα που έχουμε ως τώρα, σε περίπτωση βλαβών του κεντρικού νευρικού συστήματος (περίπου 15%) σημαίνει για τους γονείς, σχεδόν μια σίγουρη, μόνιμη φροντίδα.

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ, ΤΟΣΟ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΌΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΈΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΠΟΙΗΣΗΣ Ή ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ.
Η κοινωνική ομαδοποιημένη ζωή μέσα σε όλο το κοινωνικό σύνολο χαρακτηρίζεται τόσο από σχέσεις, επαφές όπως επίσης από πράξεις, προσωπικές ή συνολικές, που χαρακτηρίζονται με την γενική αποδοχή και το ενδιαφέρον όσων συμμετέχουν σε αυτές.
Βέβαια, η συμμετοχή και το γενικό ενδιαφέρον έχουν στόχους, όλων των συμμετεχόντων, τόσο πρωταρχικά την παρουσία τους εντός της ομάδας, όσο και την εκπροσώπηση του ιδίου κοινωνικού ρόλου μέσα σε ένα συλλογικό πλαίσιο.
Το σύνολο αυτό ακριβώς σε αυτή την ηλικία και η διεξαγωγή των αλληλομόρφων σχέσεων και επιδράσεων διαμορφώνει, αυτό που λέμε, την δυναμική μιας ομάδας.
Αυτή η δυναμική, από την ομάδα την «παίρνει» στις πλάτες του και το κάθε μέλος, το κάθε παιδί και εκφράζει τη συμπεριφορά του στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο.
Καθώς επίσης χαρακτηρίζει και το πλαίσιο ανάπτυξης του χαρακτήρα του και την πολιτική του δραστηριότητα, εντός του κοινωνικού συνόλου.
Έχουμε δηλαδή μια διαμορφωμένη, πλέον, μερικώς οριακά ή και πολλές φορές, αν έχουμε την τύχη, τελικά προσωπικότητα, η οποία, ανάλογα με τις προοπτικές εξέλιξης έχει και την ανάλογη πολιτική, κοινωνική ανταπόκριση.
Είναι πράγματα που πρέπει να τα προσέχουν γονείς, δάσκαλοι ακόμη και θεραπευτές, προκειμένου να προλάβουν δυσάρεστες εξελίξεις.

Η ΜΕΘΥΛΙΩΣΗ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΠΛΕΟΝ, ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΌΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΠΟΙΕΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ, ΠΟΥ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΕΙΡΑ Ή ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΣΑ ΝΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΟΥΝ.
Ένα μεγάλο ρόλο στην εμφάνιση αυτών των ψυχικών διαταραχών, ιδιαίτερα σχιζοφρενικού και μανιοκαταθλιπτικού τύπου στα παιδιά, παίζει μεταξύ των άλλων και η λεγόμενη μεθυλίωση σαν επιγενετική διαταραχή.
Δηλαδή, τα γονίδια αυτά που έχει ο οργανισμός μέσα, προορισμένα για την ομαλή λειτουργία της «ψυχής», αρχίζουν και αλλοιώννονται από επιγενετικά φαινόμενα, δηλαδή από κατάσταση που προέρχεται από το περιβάλλον,την διατροφή, το στρες και άλλες αιτίες.
Δηλαδή έχουμε, πέρα από το γενετικό παράγοντα που κουβαλάει κάθε παιδί, μια επιπλέον ειδική διαταραχή, επιγενετικού τύπου, η οποία προκαλείται μετά την γέννα λόγω διαφόρων καταστάσεων.
Αυτή είναι η αιτία. Η ουσία που προκαλείται αυτό, είναι ότι αυτοί οι εξωτερικοί παράγοντες σε διάφορες περιπτώσεις μπορούν να δημιουργήσουν καταστάσεις τέτοιες, ώστε να μεταφερθούν κομμάτια από το ένα γονίδιο στο άλλο, ή από το ίδιο γονίδιο από το ένα μέρος στο άλλο,τα οποία με την ανάπτυξη του οργανισμού, οδηγούν σε ψυχικές διαταραχές.
Τα κομμάτια αυτά είναι προϊόντα της μεθυλίωσης και πολυ τακτικά εμφανίζονται ανάλογα με την ένταση και το μέγεθος των εξωτερικών επιρροών.
Στην σύγχρονη ιατρική πρέπει σε ότι αφορά τα παιδιά, αυτά να τα έχουμε υπόψη μας ανά πάσα στιγμή.

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ

ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΈΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΑ ΆΛΜΑΤΑ, ΈΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ Ή ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟ ΠΩΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ.
Τον τελευταίο καιρό, πολύ δημοφιλής, σε αυτές τις έρευνες, έχει γίνει η εντόπιση των λεγόμενων «παραγωγών» του mRNA.
Πρόκειται για πρωτεϊνικά τμήματα, τα οποία περνάνε από το ένα μέρος του κυττάρου στο άλλο, δημιουργώντας έτσι όλες εκείνες τις καλές και σωστές καταστάσεις, για την ομαλή αναπαραγωγή του κυττάρου αλλά και την εμφάνιση κάποιου νέου οργανισμού.
Στην ουσία πρόκειται για μια «διακλαδωμένη» ανταλλαγή πληροφοριών, που γίνεται βιοχημικά με αυτές τις ουσίες.
Όταν λοιπόν αυτές οι πρωτεΐνες mRNA, στα παιδιά, σε νεαρή ή βρεφική ηλικία, δεν λειτουργούν κατάλληλα για οποιοδήποτε λόγο, τότε δημιουργούνται καταστάσεις τέτοιες που αυξάνουν την νοσηρότητα, πολλές φορές προς τέτοιες κατευθύνσεις που δεν γίνονται γρήγορα αντιληπτές από τους γιατρούς και έχουμε αργότερα να αντιμετωπίσουμε ολοκληρωμένες παθήσεις, κατά κύριο λόγο, νευροψυχιατρικού τύπου, με τη μορφή διαφόρων συνδρόμων.
Βέβαια, οι πληροφορίες είναι πρόσφατες· τώρα τελευταία έχουν έρθει στο φως οι εξελίξεις με τις οποίες το mRNA τα προκαλεί όλα αυτά, αλλά δεν παύει να είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα, στην κατανόηση των διαφόρων νευρομυϊκών παθήσεων και στην ανάλογη αντιμετώπιση τους με τις διάφορες θεραπείες.

ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΕ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

ΟΙ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΝΤΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΙΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΡΙΒΗΣ ΜΕ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΡΥΘΜΟ ΤΙΘΕΜΕΝΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ, ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ.
Συνηθισμένο είναι σε αυτές τις περιπτώσεις να εμφανίζεται συχνά πυκνά μια θεραπευτική αντίσταση σε αντιεπιληπτικά φάρμακα και στους συνδυασμούς που γίνονται μεταξύ τους. Πολλές φορές αυτές οι προσπάθειες χρονίζουν με αποτέλεσμα να οδηγούνται γιατροί και συγγενείς των παιδιών σε απόγνωση.
Αναφέρθηκε πιο πάνω ο ψυχαναγκαστικός τρόπος και αναγκαιότητα του ακριβώς για αυτόν τον λόγο.
Με μια επακριβή νευροφυσιολογική προσέγγιση (εκτεταμένη ηλεκτροεγκεφαλογραφική καταγραφή) μπορούμε να αποφύγουμε αυτήν την ταλαιπωρία.
Γιατί τις περισσότερες φορές το αρνητικό εγκεφαλογράφημα θα μας υποδείξει την λάθος διάγνωση που δεν είναι η επιληψία παρά κάτι άλλο π.χ. λιποθυμία.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΚΟΗ

ΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΑΚΟΗΣ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΤΑΚΤΙΚΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΟΒΑΡΑ ΥΠΟΨΗ.
Συνήθως τις περισσότερες φορές πρόκειται για κάτι παροδικό, αλλά είναι απαραίτητο να γίνεται διεξοδικώς έλεγχος σε αυτές τις καταστάσεις, διότι υπάρχει και ένα ποσοστό πάνω από 10% που αφήνει μόνιμες διαταραχές.
Όταν λοιπόν το παιδί παραπονιέται για πόνο ή ενοχλήσεις στο αυτί, οφείλουμε πέρα από την ωτορινολαρυγγολογική εξέταση που θα μας δείξει τυχόν βλάβες στο έξω αυτί, να παρατηρήσουμε και την υπόλοιπη λειτουργία των νευρωνικών τόξων που εξυπηρετούν την ακοή.
Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι οι ειδικές νευροφυσιολογικές εξετάσεις, όπως το εγκεφαλογράφημα και τα ακουστικά προκλητά δυναμικά.
Οι εξετάσεις αυτές εμφανίζουν παθολογικά ευρήματα σε περιπτώσεις λοιμώξεων, τμηματικών διαταραχών, αλλεργιών, τραυματισμών ή ακόμη και κρυπτοεπιληπτικών καταστάσεων.
Όσο πιο γρήγορα γίνει η διάγνωση και πιστοποιηθεί η έκταση της βλάβης τόσο πιο εύκολο είναι και για τον κλινικό γιατρό και θεραπευτή να δώσει την αγωγή που πρέπει, προκειμένου να απαλλάξει το μικρό ασθενή από το «μαρτύριο» του.
Βέβαια επειδή πρόκειται για έναν πολύ ζωτικό χώρο και για την αργότερη εγκεφαλική ανάπτυξη του παιδιού, δεν πρέπει να υφίσταται απώλεια χρόνου όταν έχουμε τέτοια παράπονα.
Άλλωστε αυτές οι εξετάσεις σήμερα και εύκολες είναι και αναίμακτες και χαμηλού κόστους προκειμένου κανένας να μπαίνει στον κόπο κατά το ρητό: καλύτερα δέκα φορές να γίνεται μια εξέταση παραπάνω, σε αυτές τις περιπτώσεις, παρά μια λιγότερο.