ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΣ

Ο ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ.

Ο συγγενής στραβισμός, που είναι και ο πιο συνηθισμένος είναι μια οφθαλμική διαταραχή όπου οι οφθαλμοί έχουν μια ασύμμετρη θέση ο ένας προς τον άλλον.
Η ασύμμετρη αυτή θέση παραμένει προς όλες τις διευθύνσεις του βλέμματος.
Ο στραβισμός αυτός δημιουργεί μια κατάσταση στον έναν οφθαλμό που λέγεται αμβλυωπία εξ ανοψίας δηλαδή «ακυρώνει» την μια εικόνα έτσι ώστε ο ασθενής να βλέπει ένα μόνο είδωλο και να αποφεύγει την διπλωπία.
Ο συγγενής στραβισμός αναγνωρίζεται από την βρεφική η παιδική ηλικία και τις περισσότερες φορές διορθώνεται από μόνος του ή, αν γίνει έγκαιρα έλεγχος, χρησιμοποιώντας γυαλιά υπερμετρωπίας.
Τα γυαλιά αυτά έχουν ειδικούς κυρτούς φακούς που επιτρέπουν στους οφθαλμούς να αποφύγουν την τάση για σύγκλιση.

ΔΙΕΓΕΡΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ, ΜΥΔΡΙΑΣΗ ΠΑΙΔΙ

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΙΑΤΡΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ Π.Χ. ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΜΦΕΤΑΜΙΝΕΣ Η ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ.

Αναμενόμενα, λόγω της έκτασης της συνταγογραφίας, που έχει πάρει σε Ευρώπη και Αμερική η κατάσταση των αμφεταμίνων «βοήθησε» και στην δημιουργία μιας παράλληλης αγοράς διεγερτικών ουσιών στα σχολεία και στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Βέβαια για τους αμύητους γονείς και καθηγητές είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσουν τους χρήστες – παιδιά που έχουν δοκιμάσει τις ουσίες αυτές.
Το πλέον χαρακτηριστικό αναγνωριστικό σύμπτωμα είναι η μυδρίαση της κόρης αμφοτερόπλευρα μετά την χρήση.
Μάλιστα αν βάλει κανείς σε αυτά τα παιδιά να ανοιγοκλείσουνε τους οφθαλμούς διαπιστώνουν ότι οι κόρες δεν αντιδρούν και στο φως.

Η ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΡΑΥΓΗ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΜΗ ΓΝΩΣΤΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ

ΣΑΝ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΡΑΥΓΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ Η ΕΝΤΟΝΗ ΣΥΣΠΑΣΗ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΦΩΝΗΤΙΚΩΝ ΜΥΩΝ ΜΕ ΕΝΑΝ ΕΝΤΟΝΟ ΤΡΙΓΜΩΔΗ ΘΟΡΥΒΟ.

Η επιληπτική κραυγή είναι χαρακτηριστικό μιας αρχόμενης επιληπτικής κρίσης.
Η «τυπική» επιληπτική κραυγή στην «τυπική» επιληπτική κρίση των ενηλίκων είναι πολύ χαρακτηριστική και δεν αφήνει περιθώρια παρανόησης.
Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στα παιδιά διότι τακτικότατα εκεί θεωρείται ως μια απλή κραυγή επειδή η επιληπτική κρίση που ακολουθεί λόγω της «ανωριμότητας» του εγκεφάλου δε είναι τόσο τυπική ώστε να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Έτσι εκπαιδευτικοί γονείς και γιατροί μένουν τακτικά με την εντύπωση ότι η κραυγή είναι μια παιδική ιδιοτροπία. Η λύση στο πρόβλημα είναι ο εκτεταμένος ηλεκτροεγκεφαλογραφικός έλεγχος.

ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΙΕΣ

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΙ ΘΕΡΑΠΟΝΤΕΣ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΝ ΤΙΣ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΙΕΣ ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΤΕΣ ΣΑΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΤΡΙΚ.

Οι στερεοτυπίες είναι χαρακτηριστικές επαναλαμβανόμενες κινήσεις με ίδιο ρυθμό και ίδιας διάρκειας συγκεκριμένης ομάδας μυών ή και ολόκληρων των άκρων. Οι στερεοτυπίες γενικά είναι ενδεικτικές στα παιδιά σαν σημάδι ανωριμότητας του εγκεφάλου που πρέπει να εξετάζονται με επιμέλεια και διεξοδικά.
Εδώ ισχύει η παροιμία «καλύτερα 10 φορές περισσότερο παρά μια λιγότερο».
Ο λόγος είναι ότι κατά κανόνα πίσω από τις στερεοτυπίες κρύβονται επιληπτικές διαταραχές που συν τον χρόνο πιθανόν να αυξάνονται και στο τέλος να αποτελέσουν ένα ογκώδες κλινικό πρόβλημα.
Άρα στερεοτυπίες στα παιδιά σημαίνει πάντα καταφυγή στον ειδικό.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΑ

Η ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΤΟΝΟ ΓΕΛΙΟ Η ΚΛΑΜΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ ΔΑΠΕΔΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ.

Βέβαια για να πούμε ότι δεν είναι τυχαίο πρέπει να το παρατηρήσουμε πολλές φορές και να συμβεί με τον ίδιο τρόπο.
Λοιμώξεις, τραυματικά νοσήματα ή γενετικές προδιαθέσεις, περιγεννητικές βλάβες μπορούν να διαπιστωθούν σαν αιτίες για τις περιπτώσεις αυτές.
Εκτεταμένος ηλεκτροεγκεφαλογραφικός έλεγχος και εργαστηριακή ανίχνευση αντιγόνων ιστοσυμβατότητας DR2 είναι απαραίτητα διαγνωστικά στοιχεία που διαθέτουμε αυτή την στιγμή.
Ανάλογα με αυτά τα ευρήματα μπορεί να χορηγηθεί και η ανάλογη αγωγή.

ΙΔΙΟΠΑΘΗΣ ΠΑΡΟΞΥΣΜΙΚΗ ΜΥΟΣΦΑΙΡΙΝΟΥΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΥ ΤΙΘΕΤΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ Η ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΛΟΓΩ ΚΑΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ.

Χαρακτηρίζεται από έντονο μυϊκό άλγος κυρίως ξαφνικά εμφανιζόμενο χωρίς ουσιαστική αιτία το οποίο επιδεινώνεται ύστερα από μυϊκή κόπωση, λήψη φαρμάκων ή λοιμώξεις.
Τα αίτια είναι γενετικά και η συμπτωματολογία ποικίλη. Μπορεί να είναι ελαφριά και να κλιμακώνεται έως πολύ βαριά.
Η διάγνωση τίθεται μετά από κατάλληλους βιοχημικούς ελέγχους και μετά τον εντοπισμό της νόσου είναι αναγκαία η μακροχρόνια και προσεκτική αγωγή.
Πρέπει κανείς να την έχει υπόψη του συνεχώς διότι εμφανίζεται στα παιδιά πιο τακτικά από ότι θεωρούμε.

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΚΑΚΩΣΗΣ

ΜΙΑ ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΚΑΚΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΥ ΒΑΘΜΟΥ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ «ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ» ΤΗΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΧΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΒΛΑΒΩΝ.

Τα τελευταία χρόνια που έχουν τελειοποιηθεί τα διαγνωστικά μέσα νευρολογικών εξετάσεων μαγνητικής τομογραφίας εγκεφαλογραφημάτων κ.λ.π. μπορούμε σε πολύ αργότερα χρονικά στάδια να πιστοποιήσουμε αυτές τις μακροχρόνιες βλάβες και να τις συνδέσουμε με διάφορες δυσλειτουργίες που παρουσιάζονται στην μετέπειτα χρονική εξέλιξη. Διαταραχές συγκέντρωσης, μνήμης, συμπεριφοράς, ύπνου, εγκεφαλικής απόδοσης κ.λ.π. μπορεί να είναι οι συνέπειες κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων.