Η ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΑΥΡΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ

Η ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΑΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ.

Τις περισσότερες φορές αυτό έχει την μορφή μιας στομαχικής διαταραχής. Κατά κανόνα η εμφάνιση της αύρας «ανοίγει την αυλαία» για μια μεγάλη επιληπτική κρίση.
Το γεγονός αυτός δεν συμβαίνει πάντα σε παιδιά λόγω του ότι η ανωριμότητα της υποανάπτυξης της εγκεφαλικής ουσίας δεν έχει τα περιθώρια ολοκλήρωσης μια επιληπτικής κρίσης.
Έτσι λοιπόν πολλές φορές θεωρείται ότι τα παιδιά πάσχουν από στομαχικές διαταραχές και δέχονται πολλές φορές θεραπευτικές αγωγές ενώ στο βάθος παραμένουν οι επιληπτικές κρίσεις. Είναι ένα γεγονός που θέλει προσεκτικότερη ανάλυση του ιστορικού και κυρίως διαφοροδιάγνωση με 24ωρη καταγραφή εγκεφαλογραφήματος.
Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να αποφύγουμε μια δυσάρεστη εγκεφαλική διαταραχή.

ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 30 ΛΕΠΤΩΝ

ΟΙ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 30 ΛΕΠΤΩΝ Η ΑΛΛΙΩΣ STATUS EPILEPTICUS ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ. ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ.
Το status epilepticus ιδιαίτερα για τα παιδιά είναι μια πάρα πολύ επικίνδυνη ιατρική κατάσταση που χρειάζεται άμεση διάγνωση και αντιμετώπιση.
Σαν status epilepticus ορίζονται επαναλαμβανόμενες επιληπτικές κρίσεις με διάρκεια μεγαλύτερη από τα 30 λεπτά όπου ο ασθενής δεν ανακτά πλήρως την συνείδησή του και πέφτει από την μία κρίση στην άλλη.
Αυτή η συνεχής κλινική δραστηριότητα μπορεί να διακόπτεται από συμπτώματα τα οποία εντοπίζονται κλινικά αλλά εξακολουθεί και υφίσταται σε ότι αφορά την καταγραφή του εγκεφαλογραφήματος. Συγκεκριμένα το εγκεφαλογράφημα είναι απολύτως απαραίτητο να εφαρμοστεί από την πρώτη στιγμή όχι μόνο για διάγνωση αλλά κυρίως για αντιμετώπιση και αυξομειώσεις που παρουσιάζουν οι κρίσεις. Με τα σημερινά νέα τεχνικά δεδομένα μπορεί να γίνει παρακολούθηση ολόκληρα 24ωρα και εβδομάδες χωρίς να αποτελεί αυτό ένα πρόσκομμα για την όλη διαδικασία.
Αντίθετα η παρακολούθηση μέσω συνεχούς ηλεκτροεγκεφαλογραφικής καταγραφής έχει αποδείξει ότι μειώνει αισθητά τόσο και την θνησιμότητα όσο και τις παρενέργειες που αφήνει το status epilepticus μετά την αποδρομή του. Έχουμε σήμερα μέσω αυτής της διαγνωστικής παρέμβασης την δυνατότητα να παρακολουθούμε όλες τις παθολογικές παραμέτρους και με την χρήση πρακτικών αλγορίθμων να οδηγούμε σε μια ουσιαστική θεραπεία τον ασθενή.
Ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία.