ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΣΛΕΞΙΑ ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΑΙΤΙΑΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑ;

ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΣΤΗ ΔΥΣΛΕΞΙΑ ΈΧΟΥΜΕ ΈΝΑ ΟΡΓΑΝΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ, ΚΥΡΙΩΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ.

Έχει παρατηρηθεί π.χ. ότι η λευκή ουσία είναι σαφώς λιγότερη στα δυσλεκτικά άτομα, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια μειωμένη, χρονικά, μεταφορά πληροφοριών από νευρώνα σε νευρώνα. Παράλληλα δε, υπάρχει μια διαταραχή συνδέσεων, πάλι της λευκής ουσίας, που δημιουργεί το πρόβλημα της δυσλεξίας. Πολλοί επιστήμονες, που έχουν ασχοληθεί με το θέμα, πιστεύουν ότι αυτό είναι το βασικό θέμα˙ συζητάτε και την περίπτωση μια γενετικής προδιάθεσης. Πέρα από αυτό, υπάρχει και η ένδειξη για μια υπερβολική σε περιεκτικότητα δράση της τεστοστερόνης στο επικρατούν ημισφαίριο.

ΤΟ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ

ΤΟ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΥΡΙΩΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΓΕΝΕΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗΣ.
Παρόλα αυτά παραμένει ένα μεγάλο σωματικό πρόβλημα όταν το παιδί γεννιέται με βάρος λιγότερο από 2,5 κιλά και λιγότερο από 31 εβδομάδες.
Είναι συνηθισμένο να πρέπει να ελέγχεται η εξέλιξη του νευρικού του συστήματος διότι και αυτή κατά κανόνα δείχνει έναν υπολειπόμενο χαρακτήρα. Αυτός ο υπολειπόμενος χαρακτήρας εγκεφαλικής ανάπτυξης εμφανίζεται με την μορφή στιγμιαίας διαταραχής με απώλεια συνειδήσεως η εγκεφαλικών κρίσεων.
Συνεπώς πάντα υπάρχει ένα έλλειμμα όταν υφίσταται ιστορικό πρόωρου ή λιποβαρούς και σε συνδυασμό με διαταραχές συνείδησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

ΜΑΓΝΗΤΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΕΝΙΣΧΥΟΥΝ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ

ΣΕ ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΟΥ ΓΙΝΑΝΕ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΒΡΕΘΗΚΕ ΟΤΙ Ο ΔΙΑΚΡΑΝΙΑΚΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΣ ΕΡΕΘΙΣΜΟΣ ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΦΗ.
Μέχρι τώρα ο διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός χρησιμοποιούταν κατά κύριο λόγο για τις καταθλίψεις ή σε νευροφυσιολογικές εξετάσεις διαφόρων μετρήσεων. Σε μια έρευνα που έγινε σε 33 άτομα του Πανεπιστημίου του Μπόχουμ εξετάστηκε επισταμένα κατά πόσο αυτό επηρεάζει την αφή.
Σε επανειλημμένες συνεδρίες διακρανιακών μαγνητικών ερεθισμών πριν και μετά μετρήθηκε η ικανότητα της αφής από τα δάχτυλα των εθελοντών που παρουσιάστηκαν για αυτή την εξέταση. Τα αποτελέσματα ήταν πάρα πολύ καλά και έδειξαν ουσιαστική βελτίωση κυρίως στην διαχωριστική ικανότητα της αφής.
Συγκεκριμένα εκεί που πριν ο εθελοντής δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν με την καρφίτσα δεχόταν ένα η δύο τσιμπήματα μετά από την θεραπεία με τον διακρανιακό μαγνητικό ερεθισμό πιστοποιήθηκε ότι όντως μπορεί να ξεχωρίσει τα δύο σημεία τσιμπήματος. Με την παρατήρηση αυτή ανοίγει μια καινούρια δυνατότητα χρησιμοποίησης του διακρανιακού μαγνητικού ερεθισμού στην βελτίωση εγκεφαλικών λειτουργιών.