ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΒΡΕΦΟΣ

ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΩΡΟ ΚΑΙ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΒΡΕΦΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΛΗΦΘΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΜΕΡΙΜΝΑ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΟΠΩΣ ΑΥΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ.

Το λιποβαρές και πρόωρο παιδί φέρνει μαζί του την αγωνία για γονείς και γιατρούς ενός μεγάλου αγώνα για επιβίωση. Ο αγώνας αυτός έχει τέτοια έκταση που δυστυχώς δεν αφήνει πολλές φορές περιθώρια για προληπτική ιατρική ώστε να αποφευχθούν προβλήματα του μέλλοντος.
Αυτά τα νεογνά αφού επιζήσουν και μετά σωστά, αφήνονται στην φυσιολογική εξέλιξη χωρίς όμως να γίνεται μια τακτική έρευνα για τις εγκεφαλικές τους λειτουργίες.
Έτσι λοιπόν σχεδόν πάντα κατά την εφηβεία ή και αργότερα κάτω από την πίεση μέτριου στρες της καθημερινότητας εμφανίζουν διαταραχές αντίληψης, συγκέντρωσης και εγρήγορσης.
Όσο πιο μεγάλο είναι το στρες τόσο πιο εμφανή είναι τα προβλήματα αυτά.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΤΙΚ ΜΕ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ

ΤΑ ΤΙΚ, ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΥΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ TOURETTE, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ Η ΜΕ ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑΣ.

Η γκάμα των φαρμάκων που χρησιμοποιείται για όλες αυτές τις περιπτώσεις, είναι νευροληπτικά τυπικά ή άτυπα της μίας ή της άλλης ισχύος σε μονοθεραπεία η οποία σε συνδυασμό μεταξύ τους, ή με άλλων ειδών φάρμακα όπως είναι τα αντικαταθλιπτικά και τα διεγερτικά. Μέχρι στιγμής κάποια ουσιώδης θεραπευτική αγωγή, δεν προέκυψε από τους συνδυασμούς αυτών των φαρμάκων. Δοκιμάστηκαν επιπλέον μαζί με αυτά και οι βηματοδότες (εμφυτεύματα εντός του εγκεφάλου κοντά στον υποθάλαμο) προκειμένου να συντονίσουν τις εγκεφαλικές εκρήξεις ώστε να περιορίσουν τα συμπτώματα των τικ. Ούτε και αυτά όμως είχαν ιδιαίτερη επιτυχία. Παρουσιάζεται πλέον μια ιδιαίτερη χωρίς ουσιαστική επιβάρυνση θεραπεία για τον ασθενή. Είναι ο συνδυασμός της χορήγησης νευροληπτικών φαρμάκων με διακρανιακό μαγνητικό ερεθισμό ή με ηλεκτροθεραπεία. Πρόκειται πραγματικά για κάποιους συνδυασμούς που έδωσαν ουσιαστικά αποτελέσματα χωρίς να επιβαρύνουν τον ασθενή ιδιαίτερα. Ίσως νέες επιστημονικές έρευνες δώσουν περισσότερο φως σε αυτόν τον δύσκολο τομέα της νευρολογίας προκειμένου να βρεθούν επί πλέον λύσεις.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ASPERGER

Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ, ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ.

Περιγράφτηκε πρώτα από έναν αυστριακό παιδίατρο που φέρει και το όνομά του. Τα παιδιά με το σύνδρομο asperger φαίνονται τελείως φυσιολογικά, έξυπνα, μπορούνε να εκφράζονται καλά και να έχουν κάποια επικοινωνία με το περιβάλλον. Αυτό που δεν μπορούν όμως να κάνουν σωστά, είναι να ερμηνεύουν τις κινήσεις, τα βλέμματα, και γενικά τα συναισθήματα όπως φόβο, χαρά, πόνο. Αυτά τα παιδιά χαρακτηρίζονται κυρίως από το γεγονός ότι προκειμένου να δράσουν και να φαίνονται φυσιολογικά έτσι που να μπορούν κοινωνικοποιηθούν στο έπακρο, πρέπει να έχουν αυστηρό πρόγραμμα συγκεκριμένων καταστάσεων, για παράδειγμα ώρες φαγητού, εργασίας, παιχνιδιού 365 μέρες το χρόνο. Εάν αυτό το πρόγραμμα για κάποιο λόγο διαταραχθεί, τότε αυτά τα παιδιά συγκινούνται ιδιαίτερα, βγαίνουν από την ρουτίνα τους αναστατώνονται, και το αποτέλεσμα είναι να αισθάνονται πάρα πολύ άσχημα.

ΟΙ ΓΑΓΓΛΙΟΣΙΔΩΣΕΙΣ

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΟΥ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ ΣΤΗΝ ΒΡΕΦΙΚΗ ΚΥΡΙΩΣ ΗΛΙΚΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ Η ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΒΡΕΦΙΚΗ Η ΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ.

Πρόκειται όπως είπαμε για κληρονομικού τύπου αρρώστιες οι οποίες προκαλούνε στον εγκέφαλο έντονες διαταραχές με ποικιλία συμπτωμάτων τα οποία ξεκινάνε από απλές κινητικές διαταραχές και φτάνουνε μέχρι αλλαγή της αισθητικής και κινητικής ικανότητας με έντονες κεφαλαλγίες, διαταραχή της κίνησης, ψυχώσεις, κατάθλιψη, αλλαγές της προσωπικότητας, κρίσεις, αδυναμία σωστής βάδισης κ.λ.π.
Το βασικό αίτιο είναι η συσσώρευση μιας πρωτεΐνης, της γαλακτοσιδάσης, στον εγκέφαλο και μη καλή λειτουργία βιοενζύμων λόγω γονιαδιακής διαταραχής.
Η ασθένεια είναι σχετικά σπάνια αλλά κατά κύριο λόγο καμιά φορά λόγω της ιδιομορφίας της «κατατάσσεται» ως μεγάλη για την αντιμετώπισή της.
Οι θεραπευτικές δυνατότητες είναι πολύ μικρές γιατί ακόμη το διαγνωστικό σωστό πρόγραμμα δεν έχει αναπτυχθεί προκειμένου να ξέρει κανείς πως θα τις αντιμετωπίσει.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΝΕΟΓΝΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

ΣΤΗΝ ΝΕΟΓΝΙΚΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΙ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ.

Ο πρώτος τα λιποβαρή και πρόωρα παιδιά και ο δεύτερος ο τρόπος και η ποσότητα χορήγησης οξυγόνου στα νεογνά.
Σήμερα πλέον με την πρόοδο της νεογνικής ιατρικής μπορούν να ζήσουν νεογνά ηλικιακά μικρότερα της 24ης εβδομάδας και λιποβαρή κάτω των 500gr.
Υπάρχουν τεχνικές και φροντίδες που με τις σωστές παροχές μπορούν αυτά τα νεογνά όχι μόνο να επιζήσουν αλλά να έχουν και μια φυσιολογική ζωή.
Εκείνο που δεν πρέπει να λησμονείται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι σε αυτά τα νεογνά μέχρι την ενηλικίωση μπορούν να εμφανιστούν διάφορες αρρώστιες και μια από αυτές είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΣΤΟΝ ΜΕΣΕΓΚΕΦΑΛΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΓΚΕΦΑΛΙΔΑ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΕ ΒΛΑΒΕΣ ΤΟΥ ΧΡΩΜΟΣΩΜΑΤΟΣ 21.

Στο σύνδρομο αυτό έχουμε βλάβες στους νευράξονες των μυελικών ινών με αποτέλεσμα με αποτέλεσμα διανοητική καθυστέρηση, διεύρυνση του κρανίου, έντονη σπαστικότητα, άνοια, υδροκέφαλο και επιληπτικές κρίσεις.
Η MRI δίνει αλλοιώσεις ως συνήθως που αποτυπώνονται ως απομυελινώσεις έτσι που να μπορεί νωρίς να τεθεί η διάγνωση αλλά όχι δυστυχώς να δοθεί ουσιαστική θεραπεία.
Συνήθως παιδιά με την νόσο Αλεξάνδρου καταλήγουν μετά από 8-10 χρόνια.
Σε ορισμένες μορφές εμφανίζεται και σε προχωρημένη ηλικία.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ «ΓΚΡΙΖΟ» ΧΡΩΜΑ

ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΕ Η ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ ΟΙ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΤΑΣΗ ΓΙΑ ΣΚΟΥΡΑ ΚΑΙ ΓΚΡΙΖΑ ΧΡΩΜΑΤΑ.

Αυτό δημιουργούσε μια υπόνοια για τάσεις δεισιδαιμονίας ή κακής ποιότητας ερμηνείας σε ότι αφορά ορισμένα πρόσωπα και παιδιά που έχουν αυτή την τάση. Μια σύγχρονη έρευνα του περιοδικού Biological psychiatric από την Γερμανία έρχεται να πιστοποιήσει ότι όντως το γκρίζο χρώμα είναι της αρεσκείας των παιδιών που έχουν μια τάση για καταθλιπτική συνδρομή.
Ο εγκέφαλός τους έχει μια μειωμένη δυνατότητα της βιωματικής αντίληψης του άσπρου και του μαύρου και έτσι βλέπει το μικτό γκρίζο χρώμα.
Αυτό είναι μια ένδειξη της τάσης προς κατάθλιψη που έχουν αυτά τα παιδιά.
Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να αρχίζουμε να τα μαθαίνουμε να έχουνε «πολύχρωμες» προτιμήσεις προκειμένου να αποφύγουμε δυσάρεστες εξελίξεις.