Monday, October 1, 2012

ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΙΩΣΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ, ΤΗΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
Ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό σύνδρομο είναι η διασπαστική συμπεριφορά, συνδεόμενη από έλλειψη ενδιαφέροντος για το σχολείο, πτώση της απόδοσης με ταυτόχρονη τακτική χρήση ουσιών και αλκοόλ. Στην τελευταία περίπτωση, έχουμε κατά κάποιο τρόπο μια ολοκλήρωση κάποιου καταθλιπτικού συνδρόμου, που αφήνει έντονα σημεία κενού και διάσπασης που μπορούν να οδηγήσουν και στη χρόνια λύση ουσιών, τα οποία με τη σειρά τους θα αυξήσουν τη διασπαστική συμπεριφορά και την κατάθλιψη. Μιλάμε συνεπώς, πλέον, για τις σημερινές μεταμοντέρνες κοινωνίες, για μια ψυχοπαθολογία του παιδιού που έχει αλλάξει κυρίως λόγω κοινωνικών επιρροών και αυξάνει τα καταθλιπτικά σύνδρομα με μια τρομερή  συχνότητα.

ΠΡΟΩΡΑ ΚΑΙ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ

ΑΠΟ ΜΙΑ ΈΡΕΥΝΑ ΠΟΥ ΈΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΠΕΡΙΠΟΥ ΚΑΘΕ ΕΚΑΤΟΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ 32Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ.
Και υπολογίζεται ότι περίπου το 16% που γεννιέται πριν την 32η εβδομάδα , έχει βάρος κάτω από 1.250 γραμμάρια. Με αυτούς τους δείκτες είναι φανερό ότι έχουμε πολύ τακτικά την εμφάνιση πρόωρων και λιποβαρών παιδιών, με τον κίνδυνο της εμφάνισης διαβήτη ή νεογνικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Και τα δυο αυτά καταπολεμούνται με επεμβάσεις λέιζερ σε διάφορα χρονικά διαστήματα και με διάφορες συνθήκες. Δεν μπορεί να πει κανείς ότι τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι τέλεια. Τελευταία, αρκετή επιτυχία φέρανε σε αυτά η χρησιμοποίηση ενός αναστολέα του αγγειακού ενδοθηλιακού παράγοντα ανάπτυξης (VEGF). Πρόκειται για το φάρμακο Αβαστίν, το οποίο χορηγούμενο σε τακτικά χρονικά διαστήματα προκαλεί ικανοποιητική θεραπευτική πορεία.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟΚΤΑΕΙ ΈΝΑΝ ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.
Είναι σημεία των καιρών να είναι μοντέρνα η επιθετική συμπεριφορά των νέων, καθώς επίσης καθηγητές και γονείς να δείχνουν την κατάλληλη «συμπεριφορά» και για αυτό. Υπάρχει ένα φαινόμενο, το οποίο πρέπει να χρήζει πάντα ιδιαίτερης προσοχής, προκειμένου να αποφεύγονται δυσάρεστες εκπλήξεις, τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.  Μιλάμε για την περίπτωση των φαινομένων των εκρηκτικών επεισοδίων επιθετικής συμπεριφοράς και θυμού. Σε αυτές τις περιπτώσεις, έχουμε να κάνουμε με μια αμιγώς παθολογική κατάσταση που χρήζει άμεσης νευροψυχιατρικής θεραπείας, γιατί το στάδιο από την εκρηκτική οργή στο αμόκ είναι πολύ κοντά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η πολύωρη ηλεκτροεγκεφαλογραφική καταγραφή, προκειμένου να αναλυθούν όλες οι λειτουργίες, είναι απολύτως απαραίτητη.

ΛΕΚΤΙΚΗ, ΑΚΟΥΣΤΙΚΗ ΑΓΝΩΣΙΑ ΣΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ «LANDAU-KLEFFNER»

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ «LANDAU-KLEFFNER» Ή ΑΛΛΙΩΣ ΕΠΙΚΤΗΤΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΑΦΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΛΟΚΗ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.
Υπάρχει μεγάλη δυσκολία σε ότι αφορά τη διάγνωση της, λόγω του ότι προκύπτει μόνο με ηλεκτροεγκεφαλογραφικά ευρήματα, όπως είναι αυτό της συνεχούς καταγραφής αιχμής κύματος στο βραδινό ύπνο. Η πιστοποίηση είναι δύσκολη ,γιατί προϋποθέτει  ηλεκτροεγκεφαλογράφημα ύπνου και ανάλογο «μανατζάρισμα» του ασθενούς. Το θέμα είναι σε αυτές τις περιπτώσεις πάντα να γίνεται μια εκτεταμένη έρευνα στο ιστορικό του ασθενούς, διότι πάντα σχεδόν  υπάρχει οικογενειακή επιβάρυνση οικογενειακού χαρακτήρα.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΚΟΜΑΤΩΣΕΙΣ

ΟΙ ΦΑΚΟΜΑΤΩΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ, ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ, ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΚΛΙΝΙΚΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ.
Πιο γνωστές είναι η νόσος του Ρέκνιγκxάουσε και η τριδυμοεγκεφαλική αγγειωμάτωση. Και στις δυο περιπτώσεις υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για την αργή εντόπιση της συμμετοχής του νευρικού συστήματος και της έγκαιρης αντιμετώπισης των συμπτωμάτων. Οι λόγοι δεν είναι αμιγώς κοσμητικοί, όπως κατά κύριο λόγο γίνεται στις θεραπευτικές προσπάθειες, αλλά κυρίως ενοχλεί η ύπαρξη νευρολογικών περιπλοκών, κατά κύριο λόγο επιληπτικές κρίσεις.  Στα παιδιά που εμφανίζουν τέτοιες κλινικές εικόνες πρέπει, πολύ έγκαιρα, έστω και με την παραμικρή υποψία, να γίνετε ο ανάλογος έλεγχος και οι αντίστοιχες θεραπευτικές αγωγές, προκειμένου να έχουμε την έγκυρη αντιμετώπιση και να αποφεύγουμε τη δυσάρεστη εξέλιξη.

ΌΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΧΑΝΕΙ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ;

ΤΟ ΤΕΧΝΑΣΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΤΟΥΣ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΈΛΛΕΙΨΗ ΟΞΥΓΟΝΟΥ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ Ή ΜΙΑ ΈΝΤΟΝΗ ΖΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ.
Πρέπει όμως να λαμβάνεται πάντα αυστηρά υπόψη και ιδιαίτερα σε εκείνες τις περιπτώσεις που οι νεαροί μαθητές το καταφέρουν με ευκολία. Ο λόγος είναι απλός και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη˙ συγκεκριμένα μπορεί τα παιδάκια αυτά να έχουν μια τάση προδιάθεσης για επιληπτικές κρίσεις και έτσι να τις προκαλούν πιο εύκολα. Για αυτό, πρέπει πάντα όταν παρουσιάζεται αυτή η «δουλειά», να γίνεται εκτεταμένη διαγνωστική έρευνα.

ΕΠΙΓΕΝΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

ΈΝΑ ΆΚΡΩΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΓΕΝΕΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΣΤΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΓΕΝΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ.
Τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι τα παιδιατρικά επιγενετικά σύνδρομα (Άγγελμαν και Πράντερ-Γουίλι) είναι γενετικές διαταραχές με επιγενετική επιβάρυνση, η οποία προκαλεί απώλεια ή απενεργοποίηση γονιδίων. Πρόκειται για δυο ασθένειες που κληρονομούνται με τον αυτοσωμικό επικρατή τρόπο, που σημαίνει ότι φτάνει η απώλεια ενός από τα δυο γονίδια για να εμφανιστεί το νόσημα. Έτσι λοιπόν, κατά τη διάρκεια της κίνησης ή και αργότερα μέσω μιας άλλης χημικής παρεμβολής, π.χ. εμπύρετο νόσημα, εμβόλιο, εγκεφαλικός τραυματισμός κ.τ.λ. είναι δυνατή η εμφάνιση των παθολογικών αυτών καταστάσεων.

Δημοφιλή άρθρα