Ο ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ RAYNAUD

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ RAYNAUD ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΑΚΤΙΚΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ.

Πρόκειται για μια πολύ συγκεκριμένη συμπτωματολογία που κάνει ιδιαίτερα την εμφάνισή της έντονη τις κρύες ημέρες με πόνο δακτύλων, συνδυαζόμενο με καυσαλγίες και παραισθήσεις. Παράλληλα τα δάχτυλα εμφανίζουν μια έντονη ωχρότητα (κυκλοφορική διαταραχή) που εναλλάσσεται τακτικά με μια «έντονη» κοκκινίλα. Παρότι στο σύνδρομο Raynaud έχουμε τακτική εμφάνιση στα παιδιά, δε διαγιγνώσκεται τακτικά, πράγμα πολύ σπουδαίο για τη σχεδόν πάντα αυτοάνοση προέλευση του. Αυτό οφείλεται στην κλιμακούμενη βαρύτητα των συμπτωμάτων, στο γεγονός ότι κατά διαστήματα εξαφανίζεται και εμφανίζεται τους ψυχρούς μήνες και οι γονείς αμελούν να ενημερώσουν το γιατρό ή τον ενημερώνουν πλημμελώς.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ ΜΕ ΑΥΡΑ

ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΕ ΑΥΡΑ, ΤΟΤΕ ΈΧΟΥΜΕ ΣΑΦΩΣ ΜΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ.

Η προδιάθεση αυτή βασίζεται σε μια «θαλαμική» δυσλειτουργία. Ο θάλαμος είναι μια περιοχή στο κάθε ημισφαίριο του εγκεφάλου, ο οποίος λειτουργεί σαν «επεξεργαστής» διαφόρων νοσηρών ερεθισμάτων, τα οποία προκαλούν στον εγκέφαλο δυσάρεστες καταστάσεις, όπως είναι οι ημικρανίες με αύρα. Όταν λοιπόν το παιδάκι έχει  μια τέτοια προδιάθεση και είναι πολύ εύκολο αυτό να διαπιστωθεί από το ιστορικό, διότι ένας από τους δυο γονείς ή παππούδες θα είχε το χαρακτηριστικό αυτό σύμπτωμα των ημικρανιών με αύρα, τότε πρέπει να υποθέσουμε μια θαλαμική διαταραχή. Δηλαδή, μια ενδοεγκεφαλική διαταραχή που μπορεί να έχει πολλές επιπλοκές για το μικρό παιδί στην κατοπινή του ζωή, πέραν αυτών των κλασσικών της ημικρανίας. Ο λόγος λοιπόν που πρέπει αυτό να αντιμετωπιστεί γρήγορα και διεξοδικά, εξαντλώντας όλες τις διαγνωστικές μεθόδους (ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, μαγνητική τομογραφία), είναι να έχουμε τη διάγνωση για να γίνει αμέσως η προφύλαξη μέσω της σωστής θεραπευτικής αγωγής.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΜΥΟΚΛOΝΙΕΣ

ΟΙ ΜΥΟΚΛOΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ.

Είναι χαρακτηριστικές συσπάσεις των άκρων που μοιάζουν με τινάγματα και μπορεί να είναι μονήρη ή γενικευμένα. Οι μυοκλoνικές κρίσεις στην παιδική ηλικία είναι ένα σοβαρό ιατρικό πρόβλημα, διότι ,κατά κανόνα, είναι αποτέλεσμα κληρονομικής επιβάρυνσης και έχει δύσκολη διαγνωστική και θεραπευτική πρόληψη και γενικά η πρόγνωση είναι δυσμενής. Ακριβώς επειδή οι μυοκλoνίες της παιδικής ηλικίας δείχνουν αυξομειώσεις και παρερμηνεύονται εύκολα, μόνο σε ένα πολύ μικρό ποσοστό μπορεί να γίνει έγκαιρη διάγνωση (ηλεκτροεγκεφαλογράφημα) και άμεση θεραπευτική αγωγή. Γενικά, σε περιπτώσεις υπόνοιας, έστω και της παραμικρής εμφάνισης μυοκλoνικών καταστάσεων, η έρευνα πρέπει να είναι άμεση και η θεραπεία χωρίς καθυστέρηση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ KLUVER-BUCY

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΈΝΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΣΤΟΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΦΑΓΙΑΣ.

Παρουσιάζεται σε όλες τις κλινικές, αλλά αρχίζει κυρίως από τη νηπιακή ηλικία και εξελίσσεται με αβουλησία μαζί με μια υπερστοματικότητα. Πρόκειται για μια εγκεφαλική βλάβη στο επίπεδο της αμυγδαλής και αν δε γίνει έγκαιρα αντιληπτό από γονείς, δασκάλους κ.τ.λ., υπάρχει εξέλιξη σε ότι αφορά την παρορμητικότητα και την οπτική αγνωσία. Αν και σε αυτό το στάδιο ακόμη δε γίνει έγκαιρη διάγνωση, το επόμενο είναι η εμφάνιση μιας επιθετικής σεξουαλικής συμπεριφοράς, η ανάλυση της οποίας καταλήγει και στη διάγνωση του συνδρόμου.

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΈΝΤΟΝΟ ΦΟΒΙΚΟ ΆΓΧΟΣ

ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ, ΚΥΡΙΩΣ ΌΜΩΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΜΕΣΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΝΕΥΡΩΝΙΚΩΝ ΤΟΞΩΝ, ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ, ΣΕ ΈΝΤΟΝΟ ΣΤΡΕΣ, ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗΣ.

Αυτό μέχρι ένα σημείο μπορεί να είναι εξτρίμ, αλλά φυσιολογική φοβική αντίδραση, όμως εάν συνεχιστεί και ενταθεί λόγω της νεαράς ηλικίας, μπορεί να εξελιχθεί και σε ψυχωτική διαταραχή. Συνήθως τέτοια φαινόμενα εμφανίζονται σε παιδιά με εξωπυραμιδικά σύνδρομα, τικ ή νόσο του Rett. Βέβαια, όταν εμφανιστεί και διαγνωστεί κάτι τέτοιο, πρώτο λόγο έχει η φαρμακευτική αγωγή και σε ένα δεύτερο στάδιο η ψυχολογική υποστήριξη με αποφυγή όλων των εξωτερικών ερεθιστικών παραγόντων. Πάση θυσία, όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει  να αργούμε ποτέ να παρέμβουμε ουσιαστικά.

Η ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ Η ΔΥΣΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ

ΈΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΖΩΗ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙΟΥ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΕΦΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗ ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ, ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΜΙΑΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ.

Σε αντιδιαστολή με τη διαμόρφωση της σωστής προσωπικότητας και της δυνατότητας προσαρμογής προς το περιβάλλον, έχουμε τη δυσπροσαρμογή. Στην περίπτωση αυτή μιλάμε για δυσπροσαρμοστικές καταστάσεις που ,κατά κύριο λόγο, επηρεάζουν τη γενική στάση του παιδιού σε κοινωνικό επίπεδο και το φέρνουν αντιμέτωπο με τις συνέπειες των ιδίων των πράξεων του, όταν αυτές δεν εναρμονίζονται με το περιβάλλον. Βέβαια, για να έχουμε μια εναρμόνιση με το περιβάλλον, είναι απαραίτητο να έχει διαμορφωθεί και η προσωπικότητα του που βασίζεται, πολλές φορές, σε γενετικούς και περιβαλλοντολογικούς παράγοντες, με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει περιθώριο για τη βάση μιας σωστής επιλογής και εναλλαγής της προσαρμοστικότητας. Το γεγονός αυτό αρχίζει από το σχολείο και ίσως εκεί πάνω πρέπει να βασίζεται η τακτική συνεργασία του γονιού με τους δασκάλους, προκειμένου να προλάβουν την ανάπτυξη της προσαρμογής.

ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ: ΜΙΑ ΒΑΣΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ, ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΗ ΕΥΧΡΗΣΤΗ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ.

Πρόκειται για μια, διαγνωστικά, ανώδυνη και αναίμακτη, διαδικασία που γίνεται  εύκολα και χωρίς χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής, όπως γινόταν παλιά˙ να εκτελεστεί σε κάθε παιδί όπου υπάρχει υποψία για μυοκλονίες, οι οποίες είναι τακτικές στην παιδική ηλικία, αλλά μέχρι τώρα ήταν δύσκολο να διαγνωστούν, καθώς επίσης και για όλα τα εμπύρετα σύνδρομα, όπου υπάρχει υπόνοια για συμμετοχή επιληπτικών κρίσεων. Στις μέρες μας, η εξέταση του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος είναι τόσο απλή, που μπορεί πλέον να γίνει κατ’ οίκον από μια απλή βοηθό, έτσι που για παιδί και γονείς να αποφεύγεται η ταλαιπωρία του νοσοκομείου.

Η ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ

ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ, ΌΠΟΥ ΤΙΘΕΤΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΑΝ ΈΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (STATUS EPILEPTICUS) Ή ΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΆΛΛΗ ΝΟΣΗΡΗ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΜΙΜΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Όσο και αν φαίνεται απλό, η ύπαρξη του ερωτήματος ταλαιπωρεί παιδιάτρους και νευροπαιδιάτρους, προκειμένου να καταλήγουν σε μια οριστική διάγνωση που θα τους λύσει τα χέρια «θεραπευτικά και διαγνωστικά». Στις περιπτώσεις αυτές, πρέπει χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση να εκτελείται αμέσως μια πολύωρη ηλεκτροεγκεφαλογραφική εξέταση, έτσι ώστε να δίνεται με σιγουριά μια απάντηση στο ερώτημα αυτό.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ DEJA VU ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΤΟ DÉJÀ VU ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΌΠΟΥ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΈΧΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΌΤΙ ΈΝΑ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟ ΈΧΕΙ ΖΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΊΔΙΟ ΤΡΟΠΟ.

Πρόκειται για μια μορφή κροταφικής επιληψίας, ψυχοκινητικού τύπου, που είναι ιδιαίτερα τακτική σε παιδιά και πολλές φορές λαμβάνεται δύσκολα υπόψη και από γονείς και γιατρούς, διότι θεωρείται «παιδική αερολογία». Αυτό δεν πρέπει να συμβεί σε καμία περίπτωση και όταν υφίσταται και η παραμικρή υπόνοια, πρέπει να ακολουθήσει ιατρικός έλεγχος και νευροφυσιολογικός (εικοσιτετράωρο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα) και μόλις επιβεβαιωθεί η διάγνωση να αρχίζει αμέσως η αγωγή.

«ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ» ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΣΕ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΕ ΠΑΘΗΣΗ RETT

Η ΝΟΣΟΣ RETT ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΜΕ ΆΚΡΩΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΕΥΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΝΕΑΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ.

Η γονιδιακή επιβάρυνση του συνδρόμου του Rett, όπως δείχνουν οι νέες έρευνες, έρχεται αποκλειστικά από τη μεριά της μητέρας, όπου και παρατηρείται  γονιδιακή ταύτιση. Εξετάζοντας οικογένειες με επιβάρυνση του συνδρόμου Rett, κατά περιόδους, κυρίως κατά τη διάρκεια του ύπνου, αλλά και κατά την εγρήγορση, παρατηρούνται δείγματα πανομοιότυπου ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος.

ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΙΕΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ Ή ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΕΣ ΟΙ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ.

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση οι κλινικές αυτές εικόνες των στερεοτυπιών με τη μορφή επαναλαμβανόμενων, πανομοιότυπων ή παθολογικών συμπεριφορών να θεωρούνται κάτι προσωρινό και να αναμένεται ότι θα οπισθοχωρήσουν με την εξέλιξη του παιδιού. Στις περιπτώσεις αυτές, έχουμε βασικά «κρυμμένες» σύνθετες, εστιακές επιληπτικές διαταραχές με διακοπές της συνείδησης, στο χρονικό διάστημα που εμφανίζονται και οι στερεοτυπίες. Τις περισσότερες φορές, ένα εκτεταμένο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και κατά τη διάρκεια του ύπνου πιστοποιεί τη διαταραχή και δείχνει το δρόμο στη σωστή θεραπεία.

ΠΑΙΔΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΓΕΝΕΤΙΚΗ

ΚΑΤΑ ΤΗ ΝΗΠΙΑΚΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ, Ο ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΆΣΚΗΣΗ ΒΙΑΣ ΣΑΝ ΜΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ.

Οποιαδήποτε μορφή ή άσκηση βίας, έστω και ελάχιστη και πιθανόν με διδακτικό χαρακτήρα προκαλεί μια «έκρηξη» βιοχημικής αντίδρασης στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου. Ο ιππόκαμπος είναι ένας εγκεφαλικός κυτταρικός σχηματισμός, επιφορτισμένος με τη μάθηση, μνήμη και διάθεση. Η συγκέντρωση αρνητικών εμπειριών, λόγω επεισοδίων βίας της ομαλής ιπποκαμπιακής λειτουργίας, έχει σαν αποτέλεσμα τη δυσκολία προσαρμογής του παιδιού, μερικές φορές, μέχρι σημείου πλήρους διαταραχής. Με την πρόοδο της τεχνολογίας, μετρήσεις που έγιναν στον ιππόκαμπο κακοποιημένων παιδιών έδειξαν έντονη μια μείωση της μάζας του σε σχέση με τα φυσιολογικά παιδιά. Το αποτέλεσμα ήταν μαθησιακές διαταραχές και κοινωνική απροσαρμοστία.

ΚΡΥΠΤΟΓΕΝΕΙΣ ΕΠΙΛΗΨΙΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΣΑΝ ΜΙΑ ΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΣ.

Σαν άμεση διαγνωστική τοποθέτηση είναι εξαιρετικά δύσκολο εάν λείπει η παρουσία ιδιαίτερα προσεκτικών δασκάλων και εκπαιδευτικών ή γονέων με επάρκεια τέτοιων γνώσεων. Κατά κανόνα, οι διαταραχές, που παρουσιάζει το παιδί σε αυτές τις περιπτώσεις, αποδίδονται σε ατέλειες της ανάπτυξης που θα «διορθωθούν» με το χρόνο ή ιδιαιτερότητες της συμπεριφοράς, λόγω της ηλικίας. Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, παραμελείται μια ειδική εξήγηση πιθανόν με τη συνοδεία ενός ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος που θα έλυνε σε μεγάλο βαθμό το μυστήριο και θα προστάτευε το παιδί από τυχόν επιληπτικές κρίσεις.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

Η ΨΩΡΙΑΣΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΕΝΤΕΙΝΕΤΑΙ ΌΣΟ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ .

Πρόκειται για ένα «άγριο» συνδυασμό ψωρίασης και αρθρίτιδας που, κατά κανόνα, «πυροβολεί» όλες τις μεγάλες αρθρώσεις με άνισο τρόπο, ένταση και κατανομή. Δυστυχώς είναι η  μορφή της τέτοια που στα ήπια στάδια δεν υπάρχει έγκαιρη κλινική διάγνωση και αποφασιστικότητα για τη ρύθμιση μιας θεραπευτικής αγωγής. Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται η ένταση της συμπτωματολογίας της νόσου και η ανθεκτικότητα της σε θεραπευτικές προσπάθειες. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται, πέραν της έγκαιρης διάγνωσης, και μακροχρόνια θεραπεία της συστηματικής αυτής νόσου, με φωτοχημικά μέσα και συστηματική αγωγή του ανοσοποιητικού.

ΜΥΪΚΕΣ ΚΑΙ ΑΡΘΡΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΑΚΡΙΑ

Η ΜΕΓΑΛΑΚΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΟΣΟΣ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ Ή ΕΦΗΒΟΥΣ ΣΕ ΝΕΑΡΗ ΗΛΙΚΙΑ.

Πρόκειται για ουσιαστικές δυσλειτουργίες στο μεταβολισμό της αυξητικής ορμόνης, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται μυϊκά κύτταρα, χονδροκύτταρα, ινοβλάστες και οστεοβλάστες. Δηλαδή, όλοι εκείνοι οι παράγοντες που μαζί με τους μύες συντελούν στη σωστή διάπλαση των αρθρώσεων. Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι μυοπάθειες και αρθροπάθειες σε συγκεκριμένες περιοχές των άκρων, οι οποίες αποτελούν το υπόστρωμα και για την ανάπτυξη ρευματικών αλλοιώσεων και δυστροφιών. Πολλές φορές είναι δύσκολο να διαγνωστούν, παρόλο που μπορεί να υπάρχουν χρόνια. Χρειάζεται εξασκημένο ιατρικό μάτι, άμεσες εργαστηριακές και κλινικές εξετάσεις για να σιγουρευτεί η διάγνωση. Η θεραπεία ποικίλει ανάλογα με την ηλικία και την ένταση των συμπτωμάτων.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΥΟ-ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΈΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΚΑΠΟΙΑΣ ΥΛΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, ΔΙΑΤΡΟΦΗ, ΚΑΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Κ.Τ.Λ.

Πέρα από όλα αυτά, έχει, τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα με την οικονομική κρίση, μειωθεί πολύ το επίπεδο ζωής του παιδιού. Το επίπεδο ποιότητας ορίζεται κατά την παιδική ηλικία ως χαρά, παιχνίδι, εύκολη επικοινωνία,  ζωή σε υγιές περιβάλλον και κυρίως όχι υπέρμετρες, για την ηλικία του και την ψυχοσύνθεση του, φροντίδες. Για τα χρόνια που έρχονται που θα είναι δύσκολα για όλους, κυρίως για τα παιδιά, είναι προτιμότερο να ασχολούνται γονείς και εκπαιδευτικοί κυρίως με την ποιότητα ζωής, παρά με τις έντονα φερόμενες «κοινωνικές υποχρεώσεις». Ένα παιδί φορτωμένο με υποχρεώσεις και μειωμένη ποιότητα ζωής είναι μια ταραγμένη ψυχή με άσχημη εξέλιξη.

ΚΥΣΤΙΚΗ ΊΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ΚΥΣΤΙΚΗ ΊΝΩΣΗ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ.

Οφείλεται κυρίως σε μια πρωτεϊνική (γονιδιακή διαταραχή) ενός μορίου CFTR. Αυτό επικάθεται των πρωτεϊνών, των πνευμόνων και δημιουργεί τέτοιες αλλοιώσεις που συρρικνώνεται ο πνευμονικός ιστός και προκαλεί αδυναμία αναπνοής και άλλες επιπλοκές. Από την Αμερική και συγκεκριμένα από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον ήρθε μια παρατήρηση που αναφέρεται σε ένα φάρμακο πρωτεϊνούχο με τον κωδικό VX-770. Το φάρμακο αυτό δοκιμάστηκε σε ασθενείς με κυστική ίνωση και έχει μια θεραπευτική εμβέλεια πάνω από το 20%. Ένα αποτέλεσμα ιδιαίτερα εντυπωσιακό και ελπιδοφόρο για την περαιτέρω περίθαλψη των ανθρώπων αυτών που φτάνουν τις πέντε χιλιάδες στον κόσμο, χωρίς ιδιαίτερη ελπίδα θεραπείας.

ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ

ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΈΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΝΕΟΓΝΟΥ, ΠΕΡΑ ΤΩΝ ΆΛΛΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΝΕΥΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΈΛΕΓΧΟΣ.

Δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση για μια πρόταση υπερβολής, όπως έχει δείξει μέχρι τώρα η κλινική εμπειρία. Από τις σπάνιες μέχρι τώρα ηλεκτροεγκεφαλογραφικές έρευνες, λόγω τεχνικών προβλημάτων σε νεογνά ή σε βρέφη, προκύπτει ότι το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα είναι πλούσιο και σε πληροφορίες και σε διαφοροδιαγνωστικές κατευθύνσεις. Τώρα που τα τεχνικά προβλήματα έχουν καλυφθεί και μπορεί σε οποιαδήποτε ηλικία να γίνει ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, αναίμακτα και ανώδυνα, πρέπει να γίνεται αναπόφευκτα και σε αυτές τις ηλικίες. Αυτό το δείγμα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος πρέπει να υπάρχει στον ιατρικό φάκελο κάθε παιδιού. Η σύγκριση με τα επόμενα που τυχόν ακολουθήσουν, είναι πολύ μεγάλης ιατρικής σημασίας.

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΛΙΓΑΡΚΟΥΣ ΠΑΙΔΙΟΥ.

Στη σύγχρονη κοινωνία, τουλάχιστον με τη φόρμα που είχε μέχρι πριν την κρίση, έχει γίνει καθεστώς ο βομβαρδισμός παιδιών ακόμα και προνηπιακής ηλικίας με υπερεπάρκεια παιχνιδιών ή άλλων «διεγερτικών», για την καλή διάθεση του παιδιού, αντικειμένων, προκειμένου να κερδίσουμε για αυτά τη συμπάθεια τους. Με τον καιρό έχει δημιουργηθεί μια αυτονόητα και άριστη προσδοκία των μικρών προς τους μεγάλους για κάθε παράλογη επιθυμία. Το αποτέλεσμα είναι το να είναι ένα παιδί ολιγαρκές σήμερα αποτελεί κοινωνική εξαίρεση, χώρια που αντιμετωπίζεται μερικές φορές και σαν ένα χάντικαπ για το ίδιο το παιδί, σε ότι αφορά τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Παρόλο του ότι να είσαι ολιγαρκής δε σημαίνει ταυτόχρονα ότι είσαι αντικοινωνικός ή απροσάρμοστος. Η φύση που φροντίζει πάντα για το σωστό ρυθμό της ζωής, ήδη, φέρνοντας την οικονομική κρίση, επαναφέρει την αναγκαιότητα του νέου τρόπου αντιμετώπισης διαγωγής.

ΤΟ «ΠΑΓΩΜΕΝΟ» ΒΛΕΜΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΙΤΙΟ ΚΛΑΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΆΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΒΡΕΦΗ Ή ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΚΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΜΕΝΟΥΝ ΣΑΝ ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΑ Ή ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΝΑ ΚΛΑΙΝΕ.

Πρόκειται για μια κατάσταση κάποιου «μικροσόκ», το οποίο τις περισσότερες φορές είναι αποτέλεσμα μιας ειδικής φοβίας που δημιουργήθηκε στο παρελθόν στο παιδί. Οι ειδικές φοβίες, ως γνωστό, είναι εξάρσεις παραλόγου και υπέρμετρου φόβου σε αντικείμενα, πρόσωπα ή και καταστάσεις. Στα παιδιά είναι λίγο δύσκολο να εντοπιστούν λόγω της ανώριμης συνεννόησης ή αδυναμία έκφρασης του παιδιού του προβλήματος του. Παρόλα αυτά, τόσο γονείς όσο και γιατροί με πείρα πολύ περισσότερο δε, οι παιδίατροι, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν το απόθεμα της φαντασίας τους, έτσι ώστε να οδηγήσουν μια θεραπευτική αγωγή αποδομής του φόβου στα παιδιά.