ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΓΟΥΕΣΤ

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΓΟΥΕΣΤ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΈΧΕΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΥΡΙΩΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΕ ΌΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ.

Ανακαλύφθηκε από τον Άγγλο χειρουργό  στις αρχές του 18ου αιώνα, Γουίλιαμ Γουέστ, ο οποίος το παρατήρησε στο γιο του και το χαρακτήρισε μάλιστα σαν Σαλάμ Τικ. Σαλάμ γιατί ακριβώς μιμείται την οθωμανική κίνηση της προσκύνησης. Το σύνδρομο Γουέστ χαρακτηρίζεται από μια παθολογική τριάδα, η οποία είναι οι παιδικοί σπασμοί με επίκυψη προς τα εμπρός, ένα παθολογικό εγκεφαλογράφημα, χαρακτηριστικό με εκφορτώσεις που καλούνται υψαρρυθμίες και το κυριότερο με μια διανοητική καθυστέρηση του πάσχοντος. Εμφανίζεται στους πρώτους μήνες και χρόνια της ζωής και έχει χαρακτηριστική συχνότητα εμφάνισης, χρειάζεται εντατική προσπάθεια θεραπείας και μερικές φορές χορήγηση κορτιζόνης για τα οιδήματα που προκαλεί.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ DEJA VU ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΤΟ DÉJÀ VU ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΌΠΟΥ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΈΧΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΌΤΙ ΈΝΑ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟ ΈΧΕΙ ΖΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΊΔΙΟ ΤΡΟΠΟ.

Πρόκειται για μια μορφή κροταφικής επιληψίας, ψυχοκινητικού τύπου, που είναι ιδιαίτερα τακτική σε παιδιά και πολλές φορές λαμβάνεται δύσκολα υπόψη και από γονείς και γιατρούς, διότι θεωρείται «παιδική αερολογία». Αυτό δεν πρέπει να συμβεί σε καμία περίπτωση και όταν υφίσταται και η παραμικρή υπόνοια, πρέπει να ακολουθήσει ιατρικός έλεγχος και νευροφυσιολογικός (εικοσιτετράωρο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα) και μόλις επιβεβαιωθεί η διάγνωση να αρχίζει αμέσως η αγωγή.

ΚΥΣΤΙΚΗ ΊΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ΚΥΣΤΙΚΗ ΊΝΩΣΗ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ.

Οφείλεται κυρίως σε μια πρωτεϊνική (γονιδιακή διαταραχή) ενός μορίου CFTR. Αυτό επικάθεται των πρωτεϊνών, των πνευμόνων και δημιουργεί τέτοιες αλλοιώσεις που συρρικνώνεται ο πνευμονικός ιστός και προκαλεί αδυναμία αναπνοής και άλλες επιπλοκές. Από την Αμερική και συγκεκριμένα από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον ήρθε μια παρατήρηση που αναφέρεται σε ένα φάρμακο πρωτεϊνούχο με τον κωδικό VX-770. Το φάρμακο αυτό δοκιμάστηκε σε ασθενείς με κυστική ίνωση και έχει μια θεραπευτική εμβέλεια πάνω από το 20%. Ένα αποτέλεσμα ιδιαίτερα εντυπωσιακό και ελπιδοφόρο για την περαιτέρω περίθαλψη των ανθρώπων αυτών που φτάνουν τις πέντε χιλιάδες στον κόσμο, χωρίς ιδιαίτερη ελπίδα θεραπείας.

ΈΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΟΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑΣ

ΈΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΟΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΟΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΑΠΟ ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ.

Βέβαια, το θέμα ήταν πάντα δύσκολο και η τυχόν λύση του, εάν υπήρχε κάποια, βασιζόταν στην εμπειρία του εκάστοτε γιατρού, καθώς επίσης και στην τύχη του, εάν είχε τη δυνατότητα της παρατήρησης των «μεν» και «δε» φαινομένων. Μέσα από αυτά, έβγαζε το αποτέλεσμα χρησιμοποιώντας την κλινική του εμπειρία και έδινε ή όχι θεραπεία ή όπως ήταν συνηθέστερο περίμενε το επόμενο επεισόδιο, ψυχιατρικό ή επιληπτικό, προκειμένου να εκφράσει μια πιο ολοκληρωμένη άποψη.

Σήμερα με τη χρήση του εικοσιτετραώρου ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος  και τις συνεχούς  παρατηρήσεις του ασθενή, τα πράγματα έχουν απλοποιηθεί και έτσι μπορούμε σε παιδιά με μεγάλη προσέγγιση να ξέρουμε πότε έχουμε ένα ψυχιατρικό φαινόμενο ή επιληπτικό ή και τα δυο μαζί.

ΚΑΚΟΣΜΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΣΕ ΠΙΘΑΝΕΣ ΚΥΣΤΕΙΣ

ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΈΧΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔYΣΠΛΑΣΙΕΣ “ΚΥΣΤΕΙΣ”, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΗ ΘΟΡΓΟΥΟΤΣΛ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΥΣΙΕΣ, ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΜΙΑ ΔΙΕΓΕΡΣΗ ΠΡΟ-ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΜΕ ΑΥΡΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΚΡΙΣΗ.
Πολλές φορές αποτελεί ένα μυστήριο η κατάσταση και επειδή προέχει το επιληπτικό γεγονός σπάνια εμφανίζεται σε πρώτο πλάνο ενδιαφέροντος η κακοσμία και ακόμα πιο σπάνια συνδέεται με αυτό. Πρόκειται για μια ενιαία νοσηρή οντότητα αμιγώς επιληπτικού χαρακτήρα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δηλαδή να δίνεται έγκαιρα η φαρμακευτική αγωγή και να γίνεται η παρακολούθηση του παιδιού με τρόπο ώστε να αποφευχθούν οι κρίσεις και παράλληλα να βρεθούν λύσεις για την κακοσμία του στόματος.

ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΙΕΣ

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΙ ΘΕΡΑΠΟΝΤΕΣ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΝ ΤΙΣ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΙΕΣ ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΤΕΣ ΣΑΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΤΡΙΚ.

Οι στερεοτυπίες είναι χαρακτηριστικές επαναλαμβανόμενες κινήσεις με ίδιο ρυθμό και ίδιας διάρκειας συγκεκριμένης ομάδας μυών ή και ολόκληρων των άκρων. Οι στερεοτυπίες γενικά είναι ενδεικτικές στα παιδιά σαν σημάδι ανωριμότητας του εγκεφάλου που πρέπει να εξετάζονται με επιμέλεια και διεξοδικά.
Εδώ ισχύει η παροιμία «καλύτερα 10 φορές περισσότερο παρά μια λιγότερο».
Ο λόγος είναι ότι κατά κανόνα πίσω από τις στερεοτυπίες κρύβονται επιληπτικές διαταραχές που συν τον χρόνο πιθανόν να αυξάνονται και στο τέλος να αποτελέσουν ένα ογκώδες κλινικό πρόβλημα.
Άρα στερεοτυπίες στα παιδιά σημαίνει πάντα καταφυγή στον ειδικό.

ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟΙ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΟΙ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΝΤΟΠΙΣΤΟΥΝ ΣΕ ΝΕΑΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΟΠΟΤΕ ΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ.
Η διακρανική μαγνητική τομογραφία είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τις διαταραχές του λόγου και της αντίληψης στην παιδική ηλικία τόσο διαγνωστικό όσο και θεραπευτικό.
Ρυθμίζοντας τις παραμέτρους της (ένταση, επιφάνεια, διάρκεια) μπορούμε να εντοπίσουμε την έκταση της βλάβης και ακόμα περισσότερο να δημιουργήσουμε θεραπευτικά προγράμματα μέσω των μαγνητικών διακρανιακών πεδίων για θεραπευτικές επεμβάσεις.
Οι μέχρι τώρα έρευνες έχουν καταδείξει πως με τον κατάλληλο χειρισμό ο διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός (TMS) είναι ανώδυνος και χωρίς συνέπειες για τα παιδιά.

Η ΔΥΣΑΥΤΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΦΗΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΩΡΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΖΕΣΤΟ ΗΛΙΟ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΝΑ ΙΔΡΩΝΟΥΝ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΑΦΥΔΑΤΩΣΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΘΥΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΔΥΣΑΥΤΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ.
Χαρακτηριστικά συμπτώματα τους είναι η ορθοστατική υπόταση πολλές φορές με λιποθυμία, διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, έντονος πονοκέφαλος με ζαλάδα, αισθήματα άγχους, υπερβολική δίψα, και καταβολή.
Σε προχωρημένες καταστάσεις εμφανίζονται και αναπνευστικά προβλήματα συχνά με απώλειες συνείδησης.
Όταν συμβαίνει αυτό είναι άμεση η απομάκρυνση των παιδιών από το θερμό περιβάλλον.
Αυτό που δεν καταλαβαίνει το παιδί είναι η σταδιακή άνοδος της θερμοκρασίας με αποτέλεσμα να μην μπορεί να το αντέξει. Έτσι λοιπόν υπόκεινται όλη αυτή την ταλαιπωρία της ηλιακής ακτινοβολίας. Όταν λοιπόν συμβεί αυτό πρέπει να είναι άμεση η απομάκρυνση του παιδιού από το καυτό περιβάλλον η επάλειψη με δροσερό νερό και η χορήγηση υγρών με ένα παυσίπονο.

ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ ΜΕ ΑΥΡΑ

ΟΙ ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ ΜΕ ΑΥΡΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΤΟ 1/3 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΚΛΗΡΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
Οι ημικρανίες είναι ένας όρος διεθνής για τους πονοκεφάλους με ελληνικές ρίζες, που ετυμολογικά αναφέρεται στην επώδυνη πίεση του μισού κρανίου. Σαν κλινική εικόνα είναι πολύ επικίνδυνες γιατί δημιουργείται από έναν σπασμό των εγκεφαλικών αγγείων από τη μία πλευρά, έτσι που να βάζει σε ενέργειες κάποιες χημικές αντιδράσεις, που έχουν σαν αποτέλεσμα την κακή τροφοδοσία με οξυγόνο του εγκεφάλου από τη μεριά αυτή.
Οι ημικρανίες μπορεί να διαρκέσουν λεπτά, ώρες ή και μέρες. Μπορεί να βασανίζουν τους ασθενείς ακόμη και χωρίς αυτοί να ξέρουν και να έχει και ποικίλα συμπτωματολογία, όπως μουδιάσματα άκρων, παραλύσεις νεύρων, σκ
οτεινιασμοί ή τύφλωση ενός ματιού, αστάθεια, ή ακόμη όλα αυτά χωρίς να έχει προσβληθεί ο εγκέφαλος. Πρόκειται, δηλαδή, για μια ασθένεια χαμαιλέοντα.
Το δυσάρεστο είναι ότι αν αργήσει η διάγνωση και η θεραπευτική αγωγή, η επανάληψη δυναμώνει την αρρώστια όλο και περισσότερο.
Τα αποτελέσματα πλέον τότε ξεφεύγουν από τα συμπτώματα που αναφέραμε παραπάνω και μεταπηδούν σε πιο σκληρά γεγονότα, όπως εγκεφαλικοί αγγειοσπασμοί, αιμορραγίες, παραλύσεις ή και σε χειρότερες περιπτώσεις, σε αιφνίδιο θάνατο.
Κοντολογίς, σκεπτόμενοι όλα αυτά οδηγούμαστε στην σκέψη ότι η σωστότερη θεραπεία είναι η έγκαιρη διάγνωση και άμεση εφαρμογή αγωγής.
Όλα αυτά που αναφέραμε μπορούν δυστυχώς να εμφανιστούν ακόμη και από την βρεφική ηλικία. Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, αυτό περίπου το σύνολο των κληρονομικών ημικρανιών και ένα άλλο μεγάλο ποσοστό από τις υπόλοιπες, ξεκινούν από τη βρεφική ηλικία.
Δυστυχώς, το μωράκι είναι δύσκολο να εξηγήσει ή έστω να δώσει μια διαγνωστική υπόδειξη. Πρέπει να το «φανταστούν» οι γονείς και να είναι πάντα στη σκέψη του παιδιάτρου, όταν του πηγαίνουν μωρά που τσιρίζουν και κλαίνε αναίτια.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μένει έξω από την υπόνοια λόγω της μεγάλης συχνότητας που έχει, ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Είναι πάρα πολύ επικίνδυνο η άγνοια των ημικρανιών στην παιδική ηλικία, γιατί όπως είπαμε, η ασθένεια αυτή έχει αρθροιστικά αποτελέσματα, δηλαδή, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, λοιμώξεις, παρενέργειες από εμβόλια, συνοσυρότητες, δηλητηριάσεις και άλλα πολλά πάνω στο έδαφος των ημικρανιών, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε κλινικά αδιέξοδα.
Άρα, στις περιπτώσεις που έχουμε και την παραμικρή υπόνοια, κυριολεκτικά την παραμικρή, καλύτερα δέκα φορές ψάξιμο, παρά μία φορά λιγότερο. Ιδιαίτερα, όταν πρόκειται για παιδιά.