ΤΡΙΓΩΝΟΚΕΦΑΛΙΑ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

ΑΡΚΕΤΑ ΤΑΚΤΙΚΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΜΕΡΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΡΙΓΩΝΟΚΕΦΑΛΙΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.

Πρόκειται για μερική συνοστέωση της μετωπιαίας ραφής, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια παραμόρφωση του μετωπιαίου οστού και κατά συνέπεια, μείωση του κρανιακού μετωπιαίου χώρου. Το αποτέλεσμα είναι ότι, εφόσον παραμένει η κατάσταση, έχουμε μια μεταφορά της πίεσης και στο μετωπιαίο λοβό που με τη σειρά της δημιουργεί μαθησιακές διαταραχές στα παιδιά. Αυτό βέβαια πρέπει να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και με σύντομη απόφαση, μετά τη διάγνωση της τριγωνοκεφαλίας. Ο βασικός τρόπος αντιμετώπισης είναι η διορθωτική χειρουργική επέμβαση, η οποία δίνει το απαιτούμενο χώρο ανάπτυξης στο μετωπιαίο λοβό.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΟΧΗΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Ο ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΉΔΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΌΧΙ ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Στην περίπτωση αυτή μιλάμε για το φαινόμενο της ανοσολογικής ανοχής. Δηλαδή, τη δυνατότητα που έχει ο αμυντικός οργανισμός του παιδιού να ξεχωρίζει το «δικό» του από το ξένο και το μεν ένα να προστατεύει και στο δε άλλο να επιτίθεται. Την ανοσολογική ανοχή φροντίζουμε και την μεγαλώνουμε με τα εμβόλια και άλλες διαδικασίες ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος. Όσο μεγαλύτερη είναι η ανοσολογική ανοχή, τόσο πιο σταθερό είναι και το σύστημα αμύνης του παιδιού και απαλλαγμένο από κίνδυνο αυτοάνοσων νοσημάτων.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΒΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΒΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΓΕΦΥΡΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΗΜΙΣΦΑΙΡΙΩΝ.

Διαταραχές του μεσολόβιου  φαίνονται πολύ νωρίς από την παιδική ηλικία.  Η διάπλαση του μεσολόβιου μπορεί, αρκετές φορές, να είναι διαταραγμένη, με αποτέλεσμα αυτό να έχει ανταπόκριση στην κλινική εικόνα του παιδιού. Γενετικά λάθη, χρωμοσωμιακές διαταραχές, λοιμώξεις κατά την κύηση, τραυματισμοί, τοξικές βλάβες, δομικές βλάβες π.χ. από κύστεις, ανωμαλίες εγκεφάλου, διαταραχές μεταβολισμού, επήρεια από άλλες ασθένειες είναι δυνατόν να δημιουργήσουν, μικρές ή μεγάλες, βλάβες στο παιδικό μεσολόβιο. Τα αποτελέσματα είναι να προκαλούνται διαταραχές βάδισης, όρασης, επιληπτικές κρίσεις, ψυχικές διαταραχές κ.α. προβλήματα, τα οποία εμφανίζουν μικρή ή μεγάλη συμπτωματολογία, ανάλογα με τη θέση και το βάρος της διαταραχής.

ΟΙ ΠΟΡΦΥΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΟΙ ΠΟΡΦΥΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ, ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΜΕ ΑΤΕΛΗ Ή ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ.

Ανάλογα με τη γενετική επιβάρυνση μπορεί σε παιδιά να ελλοχεύει ο κίνδυνος της πορφυρίας και να ξεσπάσει μετά από εκδήλωση στρες (φυσική ή ψυχική) με χαρακτηριστικές διαταραχές σε δέρμα, δόντια και οστά, αλλά και από το κεντρικό περιφερικό σύστημα. Πολλές φορές τα συμπτώματα είναι ήπια και έτσι ο κλινικός γιατρός αργεί να υποψιαστεί την  παρουσία της πορφυρίας. Πάντως, σε αυτές τις περιπτώσεις και ειδικά όταν υπάρχει κληρονομική επιβάρυνση και ενδεικτικό φωτοφοβίας, πρέπει να γίνονται ανάλογες εξετάσεις, προκειμένου να γίνει η διάγνωση και να αρχίσει η θεραπεία.

Η ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ «ΓΟΥΙΛΙΑΜΣ»

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ «ΓΟΥΙΛΙΑΜΣ» ΈΧΟΥΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΤΩΝ ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ.

Χαμογελάνε συνεχώς και έχουν μια υπερβολική κοινωνικότητα. Τα παιδιά με σύνδρομο Γουίλιαμς δείχνουν μια υπέρμετρη κοινωνική ευφυΐα στα πρώτα χρόνια της ζωής τους, η οποία σιγά σιγά  με τα χρόνια προσαρμόζεται. Βέβαια, το σύνδρομο «Γουίλιαμς» έχει πολλά κλινικά υποσύνολα και διάφορους χαρακτηρισμούς. Οι σύγχρονες εξετάσεις έχουν δείξει ότι υπάρχει μια αυξημένη σε μέγεθος αμυγδαλή στα παιδιά αυτά. Η αμυγδαλή, χαρακτηριστικά, είναι ο εγκεφαλικός σχηματισμός που έχει σχέση με την ασυνείδητη μνήμη και το θυμικό. Αντίθετα με το σύνδρομο «Γουίλιαμς», σε αυτιστικά παιδιά η αμυγδαλή υπολειτουργεί ή είναι πιο μικρή.

Ο ΈΛΕΓΧΟΣ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Η ΠΑΙΔΟΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΈΧΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΑ ΈΧΕΙ ΣΑΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ.

Αυτό ή είναι ανεπαρκές τις περισσότερε φορές, πιθανόν λόγω της νηπιακής ηλικίας του παιδιού ή ακόμα περισσότερο μπορεί να είναι αποτέλεσμα σύγχυσης που οδηγεί σε λάθος διαγνωστικό δρόμο. Οι διαταραχές αυτές σήμερα με την πρόοδο της τεχνολογία, σε ότι αφορά τις αισθητηριακές λειτουργίες, είναι δυνατόν να ελεγχθούν με απόλυτη ακρίβεια μέσω των οπτικών, ακουστικών, οσφρητικών, σωματοαισθητικών και γνωστικών προκλητών δυναμικών.

Δηλαδή απλά, ακόμα και σε ένα μωράκι σε ελάχιστο χρόνο, χωρίς πόνο και αναίμακτα, υπάρχει η δυνατότητα μιας πλήρης καταγραφής των αισθητηριακών λειτουργιών. Ο συνδυασμός των αποτελεσμάτων, αρκετές φορές, μπορεί να οδηγήσει και σε διαγνώσεις που θα εκδηλωθούν πολύ καιρό αργότερα. Για αυτό και σε προηγμένες Ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει η «επιπεδοποίηση» των εξετάσεων αυτών στα παιδιά.

Η ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΤΟ ΌΛΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ  ΗΛΙΚΙΑ, ΈΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ «ΕΙΔΙΚΗ» ΜΝΗΜΗ.

Η «ειδική» αυτή μνήμη φροντίζει να δημιουργήσει, στην άμυνα του οργανισμού (ανοσοποιητικό), τη λεγόμενη διαδικασία της ανοσίας. Το ανοσοποιητικό σύστημα βασίζεται ουσιαστικά σε 5-6 είδη κυττάρων, τα οποία ανταλλάσουν πληροφορίες σχετικά με κάθε εισβολέα του οργανισμού. Δημιουργούν αντίτυπα αυτού του εισβολέα και τα «φυλάσσουν» στις μνήμες του ανοσοποιητικού συστήματος, για να τον αντιμετωπίσουν σε, ενδεχομένως, νέα επίθεση του. Στα παιδιά, αυτή η διαδικασία είναι συνηθισμένη και η ανοσία «εκπαιδεύεται» επίσης και από τα πολυάριθμα εμβόλια που δίνουμε σε αυτή την ηλικία.