ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΒΡΕΦΟΣ

ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΩΡΟ ΚΑΙ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΒΡΕΦΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΛΗΦΘΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΜΕΡΙΜΝΑ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΟΠΩΣ ΑΥΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ.

Το λιποβαρές και πρόωρο παιδί φέρνει μαζί του την αγωνία για γονείς και γιατρούς ενός μεγάλου αγώνα για επιβίωση. Ο αγώνας αυτός έχει τέτοια έκταση που δυστυχώς δεν αφήνει πολλές φορές περιθώρια για προληπτική ιατρική ώστε να αποφευχθούν προβλήματα του μέλλοντος.
Αυτά τα νεογνά αφού επιζήσουν και μετά σωστά, αφήνονται στην φυσιολογική εξέλιξη χωρίς όμως να γίνεται μια τακτική έρευνα για τις εγκεφαλικές τους λειτουργίες.
Έτσι λοιπόν σχεδόν πάντα κατά την εφηβεία ή και αργότερα κάτω από την πίεση μέτριου στρες της καθημερινότητας εμφανίζουν διαταραχές αντίληψης, συγκέντρωσης και εγρήγορσης.
Όσο πιο μεγάλο είναι το στρες τόσο πιο εμφανή είναι τα προβλήματα αυτά.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΕ ΛΙΠΟΒΑΡΗ ΠΡΟΩΡΑ

ΕΝΑ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΠΡΟΩΡΟ ΜΩΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ 2 ΜΕΓΑΛΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. ΕΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΛΥΣΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΕΦΗΒΙΚΑ ΣΤΑΔΙΑ.

Μια από τις συνηθέστερες επιπλοκές που συμβαίνει κατά την εφηβεία σε αυτά τα άτομα είναι η εμφάνιση βρογχολυτικών αναπνευστικών προβλημάτων συνδεδεμένα με κυανωτικά επεισόδια άπνοιας και διαταραχής και συνείδησης. Το αναφέρουμε αυτό ξεχωριστά διότι πρόκειται για μια συγκεκριμένη διαταραχή που κατά κανόνα συνοδεύει τις περιπτώσεις αυτές.
Το γεγονός αυτό οφείλεται σε πλημμελή ανάπτυξη του νευρωνικού τόξου που ρυθμίζει τις λειτουργίες της αναπνοής και των πνευμόνων.
Σε αυτές τις περιπτώσεις η εξωτερική ιατρική παρέμβαση πρέπει να είναι ακαριαία και συνεχής διότι δεν υπάρχει αναμονή αυτόματης βελτίωσης.

ΤΟ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ

ΤΟ ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΥΡΙΩΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΓΕΝΕΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗΣ.
Παρόλα αυτά παραμένει ένα μεγάλο σωματικό πρόβλημα όταν το παιδί γεννιέται με βάρος λιγότερο από 2,5 κιλά και λιγότερο από 31 εβδομάδες.
Είναι συνηθισμένο να πρέπει να ελέγχεται η εξέλιξη του νευρικού του συστήματος διότι και αυτή κατά κανόνα δείχνει έναν υπολειπόμενο χαρακτήρα. Αυτός ο υπολειπόμενος χαρακτήρας εγκεφαλικής ανάπτυξης εμφανίζεται με την μορφή στιγμιαίας διαταραχής με απώλεια συνειδήσεως η εγκεφαλικών κρίσεων.
Συνεπώς πάντα υπάρχει ένα έλλειμμα όταν υφίσταται ιστορικό πρόωρου ή λιποβαρούς και σε συνδυασμό με διαταραχές συνείδησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.